ผู้คนแห่กันมาเหมือนฝูงผึ้ง ได้ยินคำพูดของเจียงหลี ต่างตกใจ สายตาที่มองหลิงเจี้ยงตระกูลเย่ว์เปลี่ยนไป
นี่มันรังแกกันชัดๆ!
หนึ่งในหลิงเจี้ยงของตระกูลเย่ว์ มองและพูดกับเจียงหลีอย่างเย็นชา “เจ้าฆ่านายน้อยเย่ว์ของพวกข้า แล้วยังวางแผนฆ่าหลิงซื่อตระกูลเย่ว์อีกสิบกว่าคน ข้ารอรับคำสั่งจากนายท่าน มาที่นี่เพื่อนำตัวเจ้ากลับไป หากขัดขืน ตายสถานเดียว!”
หืมมม
ผู้คนที่ดูอยู่รอบๆ ได้ฟังคำพูดนี้ สีหน้าเปลี่ยนทันที
พวกเขาฟังไม่ผิดใช่ไหม เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้ฆ่านายน้อยเย่ว์งั้นหรือ แล้วยังฆ่าหลิงซื่ออีกสิบกว่าคน เป็น…เป็นไปได้หรือ
“นางก็คือเจียงหลีคนนั้น”
“คนที่ถอนหมั้น?”
“ใช่ คนที่ถอนหมั้นคนนั้นแหละ!”
“ตอนนี้มีเรื่องน่าสนใจแล้ว สามเดือนก่อนถอนหมั้นต่อหน้าสาธารณชน สามเดือนต่อมาก็ได้ฆ่าอดีตคู่หมั้น”
“เด็กผู้หญิงที่มีพลังเช่นนี้หายาก อายุแค่นี้ แต่กลับโหดเ**้ยม น่าเสียดายที่วันนี้ต้องมาตกตายที่นี่”
“นั่นน่ะสิ”
“……”
ผู้คนต่างถกเถียงกัน แต่ว่าเจียงหลีไม่สนใจ พวกหลิงเจี้ยงตระกูลเย่ว์ก็ไม่ได้สนใจ
นางมองไปที่หลิงเจี้ยงทั้งสี่คนนั้น น้ำเสียงยังคงเต็มไปด้วยความถือดี “เลิกพูดจาไร้สาระ คิดว่าจับได้ก็เข้ามาสิ!”
“โอหัง!”
“อวดดี!”
“โง่เขลา!”
หลิงเจี้ยงตระกูลเย่ว์อีกสามคนพูดด้วยความโกรธ
