บนอัฒจันทร์เหลือเพียงแค่เฮ่อเหลียนเฟิงและมู่หว่านโหรว
ที่จริงแล้ว เฮ่อเหลียนเฟิงก็อยากไปดูสาวใช้ตระกูลลู่ผู้โอหังอวดดีว่าจะรับมือกับการแก้แค้นของคนตระกูลเย่ว์ได้สักกี่น้ำ
แต่ว่าเขาเป็นถึงท่านเจ้าเมือง มีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ ไม่สามารถออกไปได้ตามอำเภอใจ
ดังนั้น เขาทำได้เพียงแค่ดูการประลองชิงเจียวที่รู้ผลอยู่แล้วต่อกับมู่หว่านโหรว
……
พอเจียงหลีเดินออกมาจากงานประลอง ก็รู้สึกได้ว่ามีคนตามหลังมา
นางยิ้มอย่างเย็นชา ไม่ได้สนใจเลยสักนิด
ตอนนี้ มีเสียงม้าวิ่งมาจากไกลๆ ม้าเร็วตัวหนึ่งพุ่งใส่กลุ่มคนจนแหวกออก แล้วมุ่งหานางอย่างรวดเร็ว
เมื่อเข้ามาใกล้แล้ว เจียงหลีก็มองเห็น แส้ที่ฟาดไปที่สะโพกของม้านั้น เพราะว่าใช้แรงมากเกินไปจนเห็นคราบเลือดที่แส้ หม่าหยวนจย่า! นางหรี่ตาทั้งสองข้างมอง
“คุณหนู!” หม่าหยวนจย่าดึงบังเ**ยนเพื่อหยุดม้า ขาหน้าของม้ายกขึ้น หมุนเป็นวงกลมเหนือหัวเจียงหลี
หม่าหยวนจย่าบังคับม้าให้หันกลับหลังอย่างรวดเร็ว แล้วเอาแส้ยัดใส่มือของเจียงหลี พูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “คุณหนู นายน้อยบอกว่าถ้ายังกลับไปไม่ถึงตระกูลลู่ ตระกูลลู่จะไม่ยื่นมือเข้าช่วย”
เจียงหลีแววตาดุดัน ที่จริงคำตอบนี้ นางก็พอจะเดาได้แต่แรกแล้ว แต่ยังคงกอดความหวังที่มีอันน้อยนิด ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ของนางและลู่เจี้ยก็เป็นความสัมพันธ์แบบที่มีผลประโยชน์ร่วมกัน พอถึงคราวเป็นคราวตายจะไม่ช่วยก็ไม่ได้หรอก
