อู๋เชียนมองหนานอู๋เฮิ่นยิ้มแล้วพูดว่า “ท่านหนานเข้าข้างเด็กผู้หญิงคนนี้เกินไปแล้ว”
หนานอู๋เฮิ่นยิ้มแล้วพูดต่อ “ข้าก็พูดไปตามเนื้อผ้า”
“แต่ว่าในการประลองชิงเจียวมีกฎว่าห้ามฆ่าคน” อู๋เชียนพูด
“ท่านทั้งสองไม่ต้องเถียงกัน ข้าเชื่อว่าเจ้าเมืองเฮ่อเหลียนเฟิงต้องมีคำตัดสินที่ดีแน่” มู่หว่านโหรวเปิดปากพูด
นางจำใจต้องยอมรับว่าพลังของเจียงหลีที่ทำให้นางรู้สึกประหลาดใจ
กระทั่งพลังเลี่ยเทียนซื่อปรากฏขึ้นเมื่อครู่ นางก็ไม่น่าจะรับไหว นางเกิดสงสัยว่าตระกูลลู่ไม่เสียดายหรือที่เอาพลังที่ล้ำค่าเช่นนี้ให้กับนาง นางมีอะไรดีตรงไหนที่เข้าตาตระกูลลู่
พอนางเปิดปากพูด ก็เป็นธรรมดาที่หนานอู๋เฮิ่และอู๋เชียนต้องไว้หน้านาง
ด้านล่างเวทีการประลอง เจียงอวี๋แข็งทื่อไปทั้งตัว เหมือนกับอยู่ในถ้ำน้ำแข็ง นางไม่อยากเชื่อว่าเย่ว์หนานซีจะตายเช่นนี้ เจียงหลีกล้าฆ่าเย่ว์หนานซีจริงๆ
“เจียงหลีนับวันยิ่งโหดเ**้ยมขึ้นเรื่อยๆ ฆ่าคนได้อย่างง่ายดาย!” น้ำเสียงนางเหอซื่อสั่นเครือ นางและลูกสาวต่างพึ่งพากันเพื่อมีชีวิตรอด พูดเสียงเบา “ดูแล้วตระกูลเย่ว์ก็พึ่งอะไรไม่ได้ อวี๋เอ๋อร์ พวกเราต้องรีบไป เจ้าวางใจเถอะ ด้วยใบหน้าอันงดงามของเจ้า หาคนที่เก่งกาจกว่าเย่ว์หนานซีได้แน่”
