“หมัดพิฆาตขั้นหกของตระกูลลู่ ถึงแม้ว่าจะเป็นทักษะการต่อสู้ระดับสามัญ แต่ขึ้นชื่อว่าฝึกยาก นางเพิ่งจะเบิกเนตรญาณได้ไม่กี่เดือนเอง ก็สามารถฝึกสำเร็จแล้วหรือ” เฮ่อเหลียนเฟิงคอยปกป้องเมืองซูหนานมายาวนาน รู้เรื่องของตระกูลลู่อยู่ไม่น้อย พอได้ยินหนานอู๋เฮิ่นพูด เขาไม่ค่อยอยากจะเชื่อ
“บางที ตระกูลลู่อาจใช้วิธีอะไรช่วยนางเพิ่มพลัง” มู่หว่านโหรวพูดน้อยมาตลอด ก็พูดขึ้นมาในทันที นางไม่เชื่อว่าพรสวรรค์ของสาวใช้จะเก่งกาจได้ถึงระดับนี้ “ตระกูลลู่สืบทอดมานับร้อยปี จะมีวิธีอะไรพิเศษก็ไม่แปลก”
ในคำพูดของนาง เหมือนเป็นเพราะว่าเจียงหลีมาในนามของตระกูลลู่ ดังนั้นถึงได้มีอคติมาตั้งแต่แรก
“เหอะๆ องค์หญิงพูดมีเหตุผล” อู๋เชียนเห็นด้วย
หนานอู๋เฮิ่นก็ไม่ได้โต้เถียงอะไร ยิ้มเล็กน้อยแล้วดูการประลองบนเวทีต่อ
บนเวที คำพูดนั้นของเจียงหลีทำให้บรรยากาศตึงเครียด
สายตาเดิมที่หยิ่งยโสของเย่ว์หนานซีแปรเปลี่ยน อยากสังหารนางที่อยู่ต่อหน้า
แม้นจิตสังหารจะพุ่งไปที่เจียงหลี นางยังคงยิ้มอ่อน ไม่สนใจเลยสักนิด พลังขั้นหกแล้วอย่างไร คนอย่างเจียหลีไม่มีทางถอย เพียงเพราะว่าคู่ต่อสู้เก่งกว่านาง
วันนี้นางไม่เพียงแต่ต้องชนะ แต่ต้องชนะอย่างงดงาม!
“ท่านแม่ เจียงหลีเป็นหลิงซื่อระดับห้า ท่านพี่หนานซีจะพ่ายแพ้หรือไม่” เจียงอวี๋พูดอย่างเป็นกังวลอยู่ข้างล่างเวที นางให้ทุกอย่างกับเย่ว์หนานซีไปแล้ว เย่ว์หนานซีห้ามแพ้เด็ดขาด!
