นางเหอซื่อก็ตะลึงในการเปลี่ยนแปลงของเจียงหลี แต่ก็ยังพูดปลอบว่า “วางใจเถอะ หนานซีเป็นหลิงซื่อระดับหก สูงกว่าเจียงหลี อีกทั้งหนานซีฝึกฝนมาตั้งหลายปี เจียงหลีเพิ่งจะฝึกฝนได้นานเท่าไหร่กันเชียว ทักษะการต่อสู้นั้นคงสู้เขาไม่ได้หรอก”
เมื่อได้ยินที่แม่ของนางพูดปลอบ เจียงอวี๋ก็สงบลง
หลังจากนั้นนางเหอซื่อรำพึงอยู่ในใจ เจียงหลีโชคดีอะไรขนาดนี้ถึงได้ฝึกพลัง ไม่ได้! จะให้นางเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้ ต้องหาโอกาสกำจัดนาง!
ในที่ไกลๆ ท่ามกลางผู้คนตระกูลเย่ว์ มีคนถามเย่ว์ชิงหลิวอย่างไม่สบายใจ “นายท่าน เมื่อสามเดือนก่อนเจียงหลียังฝึกฝนไม่ได้อยู่เลย”
เย่ว์ชิงหลิวพูด “หึ ตระกูลลู่ต้องใช้วิธีอะไรอย่างแน่นอนที่ช่วยเพิ่มพลังให้นางได้มากขนาดนี้ วางใจเถอะ ผู้ที่ใช้วิธีการแบบนี้ ประคองพลังไว้ได้ไม่นานหรอก อีกไม่นานลูกชายข้าก็จะทำให้นางได้รู้ว่าพลังที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร!”
คนตระกูลเย่ว์คิดว่ามีเหตุมีผล จึงพากันพยักหน้า ก่อนหน้านี้เพราะพลังของเจียงหลีทำให้รู้สึกไม่สบายใจ แต่แล้วความไม่สบายใจก็สลายไปเหมือนเมฆ
ด้านล่างเวที ร้อยคนร้อยความคิด มีเพียงหม่าหยวนจย่าที่ยินดีกับเจียงหลี ตื่นเต้นกับความสำเร็จของนางในวันนี้ ได้ยินผู้คนรอบๆ พูดคุยกัน เขายิ้มอย่างภาคภูมิใจและคิดในใจ คนธรรมดาทั่วไปอย่างพวกเจ้าจะไปรู้อะไร พรสวรรค์คุณหนูของข้าไม่มีใครเทียบได้
