เหมือนไป๋หลี่เฟิ่งไม่ได้ขยับอะไรเลย แต่วิญญาณยุทธ์ของหลีเสวี่ยเฟิงกลับสลายไป เขานอนกองอยู่บนเวทีการประลอง กระอักเลือดไม่หยุด
“ยกที่หนึ่ง ไป๋หลี่เฟิ่งชนะ!” ผู้ตรวจตราเคาะฆ้อง ประกาศผล
ผู้คนด้านล่างเวทีประลอง ยังคงอึ้งอยู่ แต่ไป๋หลี่เฟิ่งกลับหันตัวอย่างสงบ เดินลงเวทีการประลอง แต่หลังจากที่เขาเดินจากเวทีไป ทันใดนั้นก็ชำเลืองมองเจียงหลี
ผู้คน ณ เวลานี้ สายตารวมอยู่ที่ไป๋หลี่เฟิ่ง หลังจากเห็นเขาชำเลืองตามองมา ต่างพากันเคลื่อนไหวตามสายตาของเขา
เพียงแต่ในตอนที่พวกเขารู้ว่าไป๋หลี่เฟิ่งมองไปที่หญิงสาวชุดดำ ล้วนรู้สึกประหลาดใจ
“นั่นคงเป็นสาวใช้ของตระกูลลู่คนนั้นสินะ”
“ใช่แล้ว ก็คือคนที่ถอนหมั้นกับตระกูลเย่ว์”
“ไป๋หลี่เฟิ่งมองนางทำไม”
“ใครจะไปรู้ล่ะ”
“……”
ผู้คนรอบๆ แอบกระซิบคุยกัน คาดเดาสายตาของไป๋หลี่เฟิ่ง จะมีเพียงเจียงหลีเท่านั้นที่เห็นเจตนาการสู้รบจากสายตาที่มองมา
เหมือนเขาจะยอมรับว่านางมีคุณสมบัติที่จะสู้กับเขาได้
ทางด้านอัฒจันทร์ การหยุดชะงักของไป๋หลี่เฟิ่ง ทำให้มู่หว่านโหรวขมวดคิ้ว
ในตอนนี้ คำพูดของอู๋เชียนดังขึ้นอยู่ด้านหลัง “ทำไมไป๋หลี่เฟิ่งถึงได้สนใจเด็กผู้หญิงคนนี้ หรือว่าเขาจะคิดว่าเด็กคนนี้จะสามารถประลองกับเขาได้”
“เป็นไปได้” หนานอู๋เฮิ่นยิ้มอย่างมีเลศนัย
