เจียงหลียิ้มอ่อน แววตาเปลี่ยนไป “ลำบากหน่อยนะตระกูลเย่ว์ อยากจะเห็นความพ่ายแพ้ของเย่ว์หนานซีจนทนไม่ไหวแล้ว”
ตึงๆๆ!
เสียงกลองดังขึ้น แจ้งให้ทราบโดยทั่วกันว่าการประลองชิงเจียวเข้าสู่รอบที่สองแล้ว
บนเวทีการประลองที่เป็นทรงกลม หลีเสวี่ยเฟิงยืนข้างบนแล้ว เพียงแต่ว่าสีหน้าเขาไม่ค่อยสู้ดีนัก
เขาก็คงคิดไม่ถึงว่าดวงของตัวเองจะไม่ดีเช่นนี้ รอบแรกก็เจอกับไป๋หลี่เฟิ่งเลย
เจียงหลีพาหม่าหยวนจย่าเบียดเข้าไปอยู่ด้านล่างเวที ดูอย่างสนใจกับคนรอบๆ ที่มาดู รอไป๋หลี่เฟิ่งขึ้นเวที
เป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นโลกแห่งการประลองของเหล่าผู้เก่งกาจ แน่นอนว่าต้องสนใจ
เรียนรู้รูปแบบการต่อสู้ของผู้อื่น ก็เป็นการพัฒนาประสบการณ์การต่อสู้ของตัวเองรูปแบบหนึ่ง
…
หลังจากเสียงกลองดังขึ้น ในที่สุดเย่ว์หนานซีก็เสร็จธุระ
เขาจัดเสื้อผ้าของตัวเอง ยิ้มมุมปาก เผยรอยยิ้มที่พึงพอใจ เขาหันไปมองเจียงอวี๋ที่แก้มแดงระเรื่อ นางก็รีบจัดเสื้อผ้าของตัวเอง กลัวว่ากลับเข้าไปจะดูมีพิรุธ
เห็นท่าทางที่เขินอายของนาง ปลุกอารมณ์ร้อนแรงดุจเปลวเพลิงของเย่ว์หนานซีที่เพิ่งจะดับลง เขายังอยากทำต่อ
เพียงแต่ว่าเสียงกลองจากที่ไกลๆ เตือนเขาให้รู้ตอนนี้คือเวลาอะไร
เขาหยิบผ้าที่เช็ดให้เจียงอวี๋ บนผ้ายังมีรอยเลือดเล็กน้อย “อวี๋เอ๋อร์ไม่ได้หลอกข้าจริงๆ เจ้าวางใจได้ ข้าจะดูแลเจ้าเป็นอย่างดี” พูดจบ เขาเก็บผ้าไว้ในเสื้อของตน
