“เจ้าจะสนใจทำไมกัน พวกเรามาดูการประลอง”
กลุ่มคนที่ดูอยู่รอบๆ พูดคุยกันแต่เรื่องผู้เข้ารอบสิบคนสุดท้าย
เย่ว์หนานซีเดินออกมาอย่างองอาจ คนของตระกูลเย่ว์ที่รออยู่หน้าทางออกก่อนแล้ว ผู้คนมากมายต่างเบียดเสียดเข้าพร้อมกัน พูดชมเชยด้วยความเต็มใจ ทำให้แววตาที่ทะนงตัวอยู่แล้วยิ่งอวดดีเข้าไปอีก ยิ่งเชิดหน้าสูงขึ้นอีก
“หนานซี ข้าไปตรวจสอบมาแล้ว เจ้าอยู่กลุ่มประลองเดียวกับนังเด็กนั้น” ในแววตาของเย่ว์ชิงหลิวเต็มไปด้วยความปลื้มใจ
แววตาของเย่ว์หนานซีแสดงให้เห็นถึงความหยิ่งยโส “เดิมข้าก็ไม่ควรประลองกับนางในรอบสุดท้าย ถึงอย่างไรก็มีเรื่องที่เหยียดหยามข้า แต่ว่าความอับอายที่นางทำไว้กับข้า ก็ต้องชำระด้วยมือของข้าเอง” เจียงหลีสามารถเข้ารอบสิบคนได้? เขาไม่เชื่อ แต่ว่าในเมื่อท่านพ่อพูดเช่นนี้ คงเป็นเพราะว่าพวกเขาตระกูลเย่ว์แอบทำอะไรสักอย่าง ถึงอย่างไรความอับอายที่เจียงหลีทำไว้กับตระกูลเย่ว์ ต้องชำระให้หมดต่อหน้าคนอื่นๆ ถ้าหากว่านางไม่เข้ารอบ แล้วจะชำระแค้นได้อย่างไร
“อืม เจ้าคิดได้เช่นนี้ก็ดี” เย่ว์ชิงหลิวพยักหน้าด้วยความพอใจ แล้วก็พูดเตือนขึ้นมา “เรื่องนี้อาจจะไม่ใช่เรื่องที่ดีนัก การประลองชิงเจียวครั้งนี้ ไป๋หลี่เฟิ่งก็เข้าร่วม เกรงว่าผู้ที่เก่งกาจที่สุดอย่างไรก็ต้องเป็นเขา ถ้าหากเจ้าประลองกับเจียงหลี สามารถทำให้ผู้มีอิทธิพลของเมืองซั่งตูเห็นถึงพรสวรรค์ของเจ้า ก็เป็นผลดีกับเจ้า”
ไป๋หลี่เฟิ่ง!
