“หมัดพิฆาตขั้นหกของตระกูลลู่” ผู้ตรวจตราที่ซ่อนตัวอยู่ยืนขึ้นด้วยความตกตะลึง เขาตกใจไม่หยุด พึมพำว่า “แท้จริงแล้วนางเป็นตัวอะไรกันแน่ หมัดพิฆาตขั้นหกของตระกูลลู่ขึ้นชื่อเรื่องฝึกยาก แม้แต่ลู่จ้าน จะฝึกถึงหมัดพิฆาตขั้นหกที่รุนแรงได้ ก็ยังต้องใช้เวลาถึงเจ็ดแปดปี แต่นางเพิ่งจะอายุแค่นี้ ใช้เวลาฝึกหมัดพิฆาตนี้นานแค่ไหนทำไมถึงใช้หมัดหนักในขั้นห้าได้”
“เจ้า…” ลั่วเทียนเจียวตกลงมาที่พื้นอย่างแรง รู้สึกปวดเหมือนกระดูกหน้าอกหัก
เพราะว่าเจ็บปวดเกินจะรับไหว เขาไม่สามารถรับมือกับพลังได้ วิญญาณยุทธ์ก็สูญสลาย เขามองเจียงหลีด้วยความโกรธแค้น ร่างเล็กๆ ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา วิญญาณยุทธ์ที่ชั่วร้ายของนาง สายตาที่น่ากลัวสะท้อนให้เห็นใบหน้าเล็กๆ ที่เย็นชาของนาง ผู้ที่อยู่เหนือคนทุกคน
ข้าไม่ยอม! ลั่วเทียนเจียวร้องตะโกนในใจด้วยความโกรธ ปิดตาแล้วสลบไป
มีเสียงตะโกนร้อง ผู้เข้าร่วมการประลองเมืองไป๋ลู่เห็นลั่วเทียนเจียวผู้แข็งแกร่งถูกชกสลบ สีหน้าก็ไม่สู้ดีทันที
เจียงหลีเก็บพลัง ภาพมายาของเลี่ยเทียนซื่อข้างหลังนางจางหายไป แต่ว่าคนที่นอนกองอยู่กับพื้นมองเห็นสายตาที่ยังเต็มไปด้วยความน่ากลัว
แม้แต่ผู้ตรวจตราที่ซ่อนตัวอยู่ก็คิดในใจว่าต้องระวังตัว กลัวเจียงหลีผู้อายุน้อยและอารมณ์รุนแรง ทำอะไรเกินเรื่อง
