า หัวเราะอย่างดูถูก “เจ้าน่ะหรือ ไม่ไหวหรอก แต่ไม่เป็นไร พวกเจ้าเข้ามาพร้อมกันเลย”ช่างอวดดีอะไรเช่นนี้คนคนนั้นถึงกับหน้าชา ความรู้สึกที่ถูกเด็กเหยียดหยาม ทำให้เขาโกรธมาก ปลดปล่อยพลังขั้นหนึ่งของตัวเองคนอื่นๆ ก็ถูกท่าทางที่อวดดีของเจียงหลียั่วโมโห ต่างพากันปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ของตัวเองทันใดนั้น ในป่าลมพัดแรงมากและเต็มไปด้วยพลังที่ใดที่หนึ่งในเทือกเขาปู้กุย ฝูงนกแตกตื่นบินว่อน พลังที่หลั่งไหลออกมา ก็ทำให้ผู้เข้าร่วมการประลองที่อยู่ไกลๆ ตกใจ พวกเขามองไปตรงที่นกบินว่อนด้วยความแปลกใจ คาดเดาในใจ แท้จริงแล้วเจอกับใครกัน ถึงทำให้เกิดความเคลื่อนไหวใหญ่ขนาดนี้“คงไม่มีใครซวยเจอกับไป๋หลี่เฟิ่งหรอกนะ” มีคนพูดขึ้นการคาดเดาของเขาได้รับการยอมรับจากคนจำนวนมาก“ไปเถอะ พวกเราไปดูกัน ไม่ต้องเข้าไปใกล้ แค่มองเห็นก็พอ” มีคนพูดขึ้นมีแต่คนบอกว่าไป๋หลี่เฟิ่งเก่งกาจนัก ก็เคยแต่ได้ยิน วันนี้จะได้เห็นกับตา จะพลาดโอกาสได้อย่างไรเจียงหลีไม่รู้ว่าการเคลื่อนไหวของทางนี้ดึงดูดคนทั่วทุกสารทิศมา นางยิ้มมุมปาก ยิ้มด้วยความเยือกเย็น แววตาเจ้าเล่ห์ ด้านหลังของนาง แสงสีทองเจิดจ้า ภาพมายาเลี่ยเทียนซื่อปรากฏขึ้นอย่างเลือนราง“นี่ นี่มันพลังอะไรกัน”พลังวิญญาณยุทธ์ของสิบกว่าคน ถูกพลังเลี่ยเทียนซื่อข่มจนเสื่อมถอยลงพวกเขามองเด็กผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าด้วยความตกตะลึง ใครก็นึกไม่ถึงว่านางจะมีพลังขั้นสูงเช่นนี้“หลิงซื่อระดับห้า” ลั่