เห็นเพียงแค่เงาคนที่สูงใหญ่เดินเข้ามาจากด้านนอกท่ามกลางผู้คนที่มาเข้าร่วมงานประลองชิงเจียวด้านล่าง เขาเหมือนดั่งควันในทะเลทรายอันไกลโพ้น ทั้งตัวเขาเผยให้เห็นถึงความโดดเดี่ยวที่คนเห็นแล้วไม่กล้าเข้าใกล้
ทั้งตัวคลุมด้วยเสื้อคลุมสีกรมท่า ซักจนสีซีดจาง แต่งตัวซอมซ่ออย่างเห็นได้ชัด แต่กลับทำให้ผู้คนรู้สึกได้ถึงความถือดีของเขา
คือเขานั่นเอง
เฮ่อเหลียนเฟิงดวงตาหดลง ภาพใบหน้ารูปงามราวกับถูกแกะสลักปรากฏขึ้น เขาก็พูดในใจผู้ที่เก่งกาจที่สุดในงานประลองชิงเจียวครั้งนี้ จะเป็นใครอื่นไม่ได้
“ไอ้เด็กหนุ่มท่าทางเก่งกาจผู้นี้คือใครกัน” อู๋เชียนถามเฮ่อเหลียนเฟิงด้วยความสงสัย
—–
