เจียงหลีมองอย่างเย็นชาและรู้สึกรำคาญในใจเล็กน้อย ตัวเองทั้งสองดูเหมือนจะเชื่อมโยงกันเข้ากันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ย พลังการต่อสู้จึงทบเท่าทวีคูณ
อีกทั้งตัวนางทำสิ่งใดได้พวกนางก็ทำได้ ไม่เห็นโอกาสชนะตั้งแต่ต้น
แพ้แล้วก็เริ่มต้นใหม่ แววตาเจียงหลีส่องประกายวูบไหว กลับมาเข้มแข็งอีกครั้ง
แต่ทว่าในขณะที่นางเตรียมพุ่งไปข้างหน้า ตัวเองอีกสองคนกลับวิ่งเข้ามาหานางพร้อมกัน ตอนที่นางยังไม่ทันได้โต้กลับพุ่งเข้าร่างของตนเองจากนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอย
เจียงหลีสะเทือนทั้งร่างอย่างรุนแรง ดูเหมือนว่าพลังทั้งสองรวมกันเป็นหนึ่งเดียวและรวมเข้ากับร่างกายของนาง ยังไม่ทันได้คิดอะไรมากนางจึงปรับท่าทางนั่งขัดสมาธิบนลานประลองแล้วหลับตาลง
ผ่านไปเนิ่นนานเจียงหลีลืมตาขึ้นมา แววตาประกายความตื่นเต้น
นางสบถ “เชอะ” แล้วลุกขึ้นยืนมองรอบลานต่อสู้ไปทั่วทุกสารทิศ จากนั้นกล่าวออกมาด้วยความมั่นใจ “เสี่ยวหมีเจี้ยจื่อๆ สรุปเจ้ามีเวทย์มนต์ใดซ่อนอยู่กันแน่”
เมื่อครู่ตอนที่ตัวเองทั้งสองเข้ามาในร่างของนาง นางรู้มีบางอย่างแปลกประหลาด
ราวกับว่าความรู้สึกและความเข้าใจในทักษะการต่อสู้ของตัวเองทั้งสามคนถูกนางดูดกลืนไปทั้งหมด ทำให้นางเข้าใจทักษะการต่อสู้ของทั้งสามลึกซึ้งยิ่งขึ้นในทันที เมื่อก่อนฝึกฝนคนเดียวเพียงลำพัง ปัญหาที่คิดไม่ตกกลับถูกคลี่คลายเช่นกัน
เจียงหลียิ้มอย่างมีเลศนัย
