ไม่ทราบว่าเกิดเหตุอันใดถึงทำให้ทั้งสองมีท่าทางสีหน้าแปลกๆเก็บความสงสัยไว้ในใจจากนั้นเจียงหลีตามลู่หวาแล้วจากไปขี่ม้าเร็วกว่านั่งรถม้ามากโข อย่างไรก็ตามไม่ว่าจะให้ลู่หวาขี่หรือม้าที่ลู่จ้านเตรียมมาความเร็วต่างก็เร็วกว่าม้าทั่วไปนักจากที่ต้องใช้ระยะทางสองถึงสามชั่วยาม เพียงชั่วยามเดียวก็ถึงที่หมายแล้วพึ่งจะลงม้าลู่หวาก็รีบพาเจียงหลีเร่งรุดไปยังจวนของลู่เจี้ยเมื่อเจียงหลีก้าวมาถึงมองเห็นคนรับใช้นั่งคุกเข่าเต็มห้องก็รู้สึกประหลาดใจ ยังไม่ทันได้คิดอะไรมากลู่หวาก็พานางเข้ามาในห้องเมื่อนางเข้ามารู้สึกได้ถึงสายตาคมเหมือนมีดของผู้อารักขาคนสนิททั้งสองคนสำรวจร่างนางอย่างละเอียด“นายน้อย เจียงหลีมาแล้วขอรับ” ลู่หวาโค้งรายงานน้ำเสียงอันอ่อนแรงของลู่เจี้ยดังเล็ดลอดจากภายในม่าน “หลีเอ๋อร์มาหาข้าสิ มาอุ่นเตียงให้ข้า”ห้ะ?!เจียงหลีอ้าปากค้างอย่างยากที่จะเชื่อ เกรงว่าตัวเองจะหูแว่วไปจึงเอ่ยขึ้น “ท่านว่าอะไรนะ ไหนพูดอีกทีสิ”—–
