ลู่จ้านนิ่ง หลังจากที่เห็นเงาของลู่เจี้ยเดินเข้าไปในบ้านหินถึงจะได้สติกลับมา กลับหลังเพื่อไปตามหมอในบ้านหิน ในห้องที่เรียบง่ายเป็นสิ่งที่อยู่ในสายตาของลู่เจี้ย เขาเดินไปยังเตียงที่แข็ง วางหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมอกลงเบาๆ ลู่เจี้ยอยากถอยหนีแต่สังเกตเห็น ถึงแม้นางจะเริ่มไม่มีสติแล้ว แต่แขนนางยังจับไปที่เสื้อคลุมของลู่เจี้ยอย่างแน่นๆ ลักษณะเช่นนี้ ทำให้สายตาของลู่เจี้ยเปลี่ยนแปลงไปราวกับว่ากำลังคิดอะไรอยู่
เจียงหลีในเวลานี้ก็ไม่สามารถรับรู้ได้ว่าลู่เจี้ยคิดอะไรอยู่ นางแค่อยากรู้ว่า ตอนที่นางเจ็บปวดเจียนตาย ลู่เจี้ยปรากฎตัวแล้ว ยาบรรเทาอาการก็ปรากฏแล้ว
นางใช้แรงเฮือกสุดท้ายในที่สุดก็ได้เข้าใกล้ลู่เจี้ยแล้ว เจียงหลีสูดดมกลิ่นกายที่ลอยมาของลู่เจี้ย รู้สึกสบายขึ้นเป็นอย่างมาก
ลมหายใจของลู่เจี้ยถึงจะอ่อนแอกว่าของคนทั่วไป โดยเฉพาะพลังวิญญาณของเนตรญาณที่อ่อนแอ แต่ภายใต้ลมหายใจนี้กลับบรรจุลมหายใจที่พิเศษเอาไว้
เป็นอะไรที่เจียงหลีไม่สามารถอธิบายได้ นางรู้เพียงแค่หลังจากที่นางดูดซับลมหายใจนี้แล้วความเจ็บปวดทรมานของนางได้รับการบรรเทา
ยิ่งดูดซับมาก นางก็ยิ่งรู้สึกสบายใจ แต่น่าเสียดายที่ลมหายใจแบบนี้มันมีจำกัด…ลำคอของลู่เจี้ยก้มต่ำลงในทันใด ในสถานการณ์ที่ไม่คาดคิด ถูกคนดึงเสื้อคลุมลงทำให้เขาเกือบล้มลงเตียงที่แข็ง ยังดีที่ตั้งตัวทัน ใช้มือทั้งสองข้างหนุนเตียงไว้ ถึงได้ไม่เสียหน้า
