นี่คือสาเหตุที่บรรดาปรมาจารย์ที่ออกมาจากครอบครัวที่มีภูมิหลังมักจะดีกว่าคนธรรมดาเสมอ
เว้นแต่คนธรรมดาจะมีการผจญภัยที่แปลก เป็นเรื่องยากที่จะต่อกรกับเหล่าผู้ฝึกฝนจากชนชั้นสูง
“ลู่จ้าน”
หลังจากที่เงียบไป ลู่เจี้ยก็ตะโกนขึ้น
ลู่จ้านสะดุ้งและเงยหน้ามองไปที่นายน้อยตระกูลลู่
“เจ้าว่า ถ้านำสิ่งนั้นให้นางแล้วจะเป็นอย่างไร” ลู่เจี้ยพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนเจรจา แต่ลู่จ้านรู้ว่านายน้อยได้ตัดสินใจแล้ว
อย่างไรก็ตามเขายังคงผงะ “นายน้อย วิญญาณยุทธ์การต่อสู้นั้นมีไว้เพื่อให้…”
“พอแล้ว เจ้าไปพานางกลับมาและประสานวิญญาณยุทธ์ขั้นแรกในจวนนี้เถอะ” ลู่เจี้ยขัดจังหวะคำพูดของลู่จ้าน
ในเวลานี้หมอประจำตระกูลมาเพื่อขอตรวจชีพจรของลู่เจี้ย ลู่จ้านไม่สามารถพูดถึงเรื่องนี้ได้อีกและทำได้เพียงออกไป
หลังจากเดินออกไปลู่จ้านก็หยุดและหันไปมองที่ลานของลู่เจี้ยและถอนหายใจในใจ
…
เมื่อหมอจับชีพจรเสร็จและถอยออกไปอย่างเคารพ
ในขณะนี้ด้านหลังลู่เจี้ยมีเงาสีดำกำลังปรากฏ
ลู่เจี้ยยิ้มจางๆ “เจ้าตื่นตระหนกหรือไม่” นี่คือ เงา เป็นองครักษ์และมือขวาของเขาที่ไม่ปรากฏตัวต่อหน้าใครง่ายๆ รวมทั้งลู่เจี้ย
สำหรับคนอื่นแล้ว เขาไม่มีตัวตนแต่เขาเป็นเหมือนเงาของลู่เจี้ยที่ไม่อาจแยกออกจากกันได้
“นั่นของนายน้อย” องครักษ์เงากล่าว
น้ำเสียงค่อนข้างดื้อรั้น
