ในดวงตาของเจียงหลีเต็มไปด้วยความยินดี เขาเปิดถุงและเทหินวิญญาณออกมา ในนั้นมีหินวิญญาณทั้งหมดสามสิบสองก้อน
“เจ้าสามารถดูดซับเท่าที่ต้องการ เพื่อจิตวิญญาณจะผสานกัน เจ้าจะดูดซับพลังวิญญาณอย่างไรก็ตาม ไม่สามารถเข้าสู้ระดับที่สองได้ แต่หลังจากที่เจ้าผสานวิญญาณยุทธ์ในระดับแรกเข้าด้วยกันแล้ว เจ้าก็จะรู้ถึงประโยชน์ของมัน” ลู่จ้านพูดเป็นการเตือน
ทุกคนมีความอิ่มตัวต่อพลังวิญญาณหรือไม่นั้นล้วนขึ้นอยู่กับการเหนี่ยวนำ เมื่ออิ่มตัวและถึงขีดจำกัดแล้วจะไม่สามารถดูดซับพลังวิญญาณได้อีกต่อไป เขาต้องการจะดูว่าขีดจำกัดของเจียงหลีอยู่ที่ไหน
ลู่จ้านไม่จากไปและเจียงหลีก็ไม่บังคับเช่นกัน
นางไม่สนใจว่าจะมีใครมาอยู่ข้างๆ เพื่อดูการฝึกของตน เหมาะเจาะกับที่ลู่จ้านอยู่ด้วย เพราะเขาสามารถช่วยพิทักษ์นาง แล้วนางจะไม่ยินดีได้อย่างไรล่ะ
เจียงหลีเริ่มดูดซับพลังวิญญาณอีกครั้ง นางรู้สึกได้ถึงระดับที่เต็มมากกว่าก่อนหน้านี้ แต่คำพูดของลู่จ้านทำให้หัวใจของนางหวั่นไหว
เนื่องจากต้องจำกัดในดูดซับ ดังนั้นนางจึงต้องใช้ประโยชน์จากมันให้ดี
นางไม่สงสัยคำพูดของลู่จ้าน จะดูดซับพลังวิญญาณให้ได้มากที่สุด และจะได้รับประโยชน์จากการหลอมรวมวิญญาณยุทธ์ในครั้งแรก
ดูด ดูดอีก
เจียงหลียังคงบีบอัดพลังวิญญาณในร่างกายของตน เพื่อให้มีที่ว่างสำหรับพลังวิญญาณใหม่
