มือทั้งสองข้างของนาง หินวิญญาณถูกเปลี่ยนกลายเป็นผงอยู่ตลอดเวลา นอกหน้าต่างของบ้านหิน ลู่จ้านมองดูด้วยอาการที่ตกใจมาก หลังจากผ่านการฝึกซ้อมมานานหลายปี เขาไปมาแล้วทั่วทุกมุมของพิภพได้เห็นผู้มีพรสวรรค์มาแล้วนับไม่ถ้วน แต่เขาไม่เคยพบเห็นคนอย่างเจียงหลีที่ดูดซับพลังวิญญาณมากมายในชั่วข้ามคืนและยังไม่ระเบิดจนตาย
เขากลับรู้สึกว่าเบื้องหลังเจียงหลีมีวังวนขนาดใหญ่ที่กลืนกินพลังวิญญาณอยู่ตลอดเวลาโดยไม่อ่อนเพลีย
เจียงหลีลืมการฝึกฝนของตน ลู่จ้านรู้สึกตกใจอยู่ตลอดเวลา
ในจิตใต้สำนึกของเจียงหลี ‘อีกคน’ ที่นางกังวลอยู่เสมอ เสมือนว่าติดอยู่ในลำคอนั้นก็มีปฏิกิริยาเล็กน้อย ดูเหมือนว่าภายใต้การกระตุ้นของพลังวิญญาณ มันจะได้รับการหล่อเลี้ยงด้วย
อย่างไรก็ตามเจียงหลีผู้ซึ่งหมกมุ่นอยู่กับการการปฏิบัติของเขาจึงไม่ได้สังเกตเห็นเลย
ท้องฟ้าก็ค่อยๆ สว่าง ลู่จ้านอยู่ที่นอกหน้าต่างของเจียงหลีได้ยืนอยู่ที่นั้นแล้วเป็นเวลาหนึ่งคืน เขามองดูหญิงสาวที่นั่งขัดสมาธิหลับตาทำสมาธิที่ห้องนั้นได้มีความโกลาหลเกิดขึ้นภายในใจ
เต็มระดับในข้ามคืน เขารู้สึกประหลาดอยู่ภายในใจ
ไม่เคยมีใครสามารถฝึกฝนระดับแรกได้ในชั่วข้ามคืน และไปถึงสถานะที่พวกเขาสามารถผสานวิญญาณยุทธ์เข้าด้วยได้ ยิ่งไปกว่านั้นลู่จ้านยังสังเกตเห็นว่าเจียงหลีไม่ได้สูญเสียรากฐานของเขาเนื่องจากการดูดซับพลังวิญญาณจำนวนมาก ฐานพลังวิญญาณของนางแข็งแกร่งและทนทาน
