“อัจฉริยะ อัจฉริยะแห่งการฝึกฝนที่ไม่มีใครเทียบได้” ลู่จ้านพูดอย่างรำพึงรำพัน
แน่นอนว่าเมื่อเขาเห็นหินวิญญาณครึ่งหนึ่งที่เจียงหลีทิ้งไว้ เขาก็อดยิ้มไม่ได้ อัจฉริยะก็คืออัจฉริยะ แต่เรื่องราชาท้องโตก็เป็นจริงเช่นกัน
เจียงหลีเสร็จสิ้นการฝึกฝนและเขาไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่อีกต่อไป ลู่จ้านมองไปที่เจียงหลีอย่างลึกซึ้ง จากนั้นก็หันจากไปเมื่อเขาจากไปเขาก็ออกจากถ้ำเก้าปีศาจ ออกจากเทือกเขาและไม่กลับมาอีก เพื่อกลับจวนตระกูลลู่ในเมืองซูหนาน
เจียงหลีได้บรรลุความสามารถในการรวมจิตวิญญาณยุทธ์ในขั้นแรกแล้ว เขาคงต้องกลับไปถามความเห็นของนายน้อยเสียก่อน…
