“นี่ไม่มีอะไรต้องแสดงความยินดี” เจียงหลีกล่าวอย่างเงียบสงบ
แม้ว่านางจะทำให้เกิดความวุ่นวาย อย่างไรก็ตามในความคิดของนางการบรรลุผลลัพธ์ดังกล่าวเป็นเรื่องที่แน่นอน และไม่มีอะไรที่น่าจะอวดและภาคภูมิใจ ยิ่งไปกว่านั้นนางที่เคยเป็นราชินี ตอนนี้กลับถูกลดสถานะไปเป็นทาสและกลายเป็นผู้อารักขาลับ นี่ไม่มีอะไรที่น่าจะแสดงความยินดีเลยจริงๆ
ธรรมดาที่ลู่จ้านไม่สามารถเข้าใจความใจของนางได้
หลังจากไล่คนอื่นๆออกไปแล้ว เขาก็ส่งคนไปพาเจียงหลีไปอีกสถานที่หนึ่ง
“ที่นี่คือที่อยู่อาศัยใหม่ของเจ้า” คนที่พาเจียงหลีมาทำหน้าที่เสร็จก็หันหลังกลับและจากไป อย่างไรก็ตามเมื่อเขามองไปที่เจียงหลี ความอยากรู้อยากเห็นในดวงตาของเขาได้เผยให้เห็นความไม่สงบในใจของเขา
เจียงหลีไม่รู้ว่าสิ่งที่นางทำในวันนี้ ทำให้ค่ายฝึกสะเทือน
นางมองดูแต่ที่อยู่อาศัยใหม่เท่านั้น อืม ไม่เลว
อย่างน้อยก็ดีกว่าเพิงมุงหญ้าจากก่อนหน้านี้ และตอนนี้กลายเป็นบ้านหินไปแล้ว
เจียงหลีหัวเราะตัวเองในใจ มนุษย์นี่ช่างรู้จักปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมได้จริงๆ นางใช้ชีวิตกินดีอยู่ดีมาตลอดชีวิต หลังจากผ่านการเกิดใหม่ สองสามวันแรกลู่เจี้ยเองก็ได้ปฏิบัติต่อนางในเรื่องการกินการอยู่ได้ไม่เลวร้ายนัก เมื่อนางมาถึงถ้ำเก้าปีศาจ นางอาศัยอยู่ในเพิงมุงหญ้าเป็นเวลาเก้าวัน และดูเหมือนจะชินกับมันแล้ว และตอนนี้เปลี่ยนมาเป็นบ้านหินที่ดีกว่ากระท่อมนางก็พอใจมากแล้ว
