จากนั้นก็มีคนจากตระกูลลู่มาพาพวกเขาออกไป ดังเช่นที่เซียวเซียวกล่าวไว้ เมื่อพวกเขาพลาดจากตระกูลลู่ก็จะถูกขายไปอีกครั้ง ต่อจากนั้นพวกเขาก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันและเป็นการยากที่จะได้เจอกันอีก
หลังจากที่เจียงหลีได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของนางก็กระพริบสองสามครั้งก่อนที่จะเข้าใจว่าทำไมลู่จ้านถึงพูดจาแปลกประหลาดเช่นนั้นหลังจากที่เซียวเซียวชนะได้ที่หนึ่ง
ที่แท้เขาเองก็ดูละครอยู่ข้างๆ
“เนื่องจากไม่ได้รับความยินยอมจากข้าให้เดิมพัน ฉะนั้นให้อีกครึ่งหนึ่งของหินวิญญาณแก่ข้าซะ” เจียงหลีกล่าวกับเซียวเซียวด้วยสีหน้าเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม
ขณะเมื่อเขาตกใจและต้องการที่จะโต้แย้ง นางกล่าวเสริมว่า “ถือเสียว่าเป็นการชดเชย”
สีหน้าเซียวเซียวเปลี่ยนเป็นดำคล้ำและไม่มีอะไรจะพูด
ใครให้เขาไม่มีเหตุผลมาหักล้างเล่า “อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกเขาทั้งหกคน” เซียวเซียวอดไม่ได้ที่ขอร้องเจียงหลี
“ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็เป็นหนี้พวกเขาแล้วสิ คิดหาวิธีที่จะชดใช้ด้วยตัวเจ้าเองเถอะ” เจียงหลียักไหล่อย่างไม่ยี่หระ
“…” เซียวเซียวตะลึง แต่ก็ไม่มีอะไรจะพูด
เมื่อลู่จ้านฟังการสนทนาระหว่างทั้งสองแล้วก็คาดเดาบางอย่างในใจแล้วจึงพูดว่า “พวกคนที่เหลือกลับไปก่อน จะมีคนพาพวกเจ้าไปในที่ที่ควรจะไป” จากนั้นเขาก็มองไปที่เจียงหลีอีกครั้ง “ส่วนเจ้ามากับข้า”
เจียงหลีพยักหน้าอย่างไม่ปฏิเสธ
