คลื่นอากาศที่รุนแรง ได้พัดพาใบไม้ที่ร่วงหล่น ทรายและกรวดบดขยี้พวกมันอย่างสุดลูกหูลูกตา และสลายไปอย่างสุดลูกหูลูกตา ร่างสูงใหญ่ราวกับภูเขาต้องการที่จะบดขยี้ร่างเล็กและผอมนั้นให้ล้มลงกับพื้น
อย่างไรก็ตามไม่ว่าเขาจะกดดันอย่างไร กระดูกสันหลังของหญิงสาวก็ยังไม่ยอมงอ
ลู่จ้านหรี่ตาแล้วลดลมหายใจอย่างกะทันหัน และพูดในใจว่า ผู้หญิงคนนี้ เป็นอย่างที่นายน้อยกล่าวไว้ นางแตกต่างจากคนทั่วไป เพราะนางคือผู้มีพรสวรรค์ที่มีเนตรญาณเก้าดวงในตำนานอย่างนั้นหรือ
ปฏิกิริยาของเจียงหลีทำให้ลู่จ้านตกใจ
ผู้ฝึกตนธรรมดาทั่วไป เมื่อเผชิญกับลมปราณของเขา จะไม่แสดงอาการเหมือนอย่างที่เจียงหลีกำลังกระทำอยู่นี้ แล้วนับประสาอะไรกับนางซึ่งเป็นคนที่ยังไม่ได้เข้าสู่การฝึกฝน เขาอ้างถึงความแตกต่างของนาง อาจเกี่ยวข้องกับพรสวรรค์ที่พิศวงนั้น
ทางด้านเจียงหลีหลังจากลมปราณของลู่จ้านหยุดลงก็โล่งใจเช่นกัน เสื้อผ้าของนางเปียกไปด้วยเหงื่อเย็น ข้อต่อทั่วร่างกายของนางก็ดูเหมือนจะถูกแยกออกและประกอบขึ้นมาใหม่อีกครั้ง
นี่ยังทำให้นางรู้สึกถึงความเฉยชาของคนอ่อนแออีกครั้ง
“ทำไมเจ้าถึงต้องการช่วยเขาให้ได้ที่หนึ่ง เจ้าสามารถจับช่องโหว่ของพลังที่อ่อนแอและเมื่อเจ้าเริ่มการต่อสู้แล้ว เตะเขาออกนั่นหมายความว่าเจ้าสามารถชนะได้ด้วยตัวเอง แล้วทำไมถึงให้โอกาสแก่ผู้อื่น” ลู่จ้านได้ถามถึงจุดประสงค์ของการเรียกเจียงหลีมา
