“นี่เจ้า”
คำพูดของเขา ทำให้คนเหล่านั้นโกรธ อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่กล้าอวดดีที่นี่ หนึ่งในนั้นหัวเราะเยาะ “หึ นั่นเป็นเพราะนางไม่รู้ว่าการต่อสู้นั้นทรงพลังแค่ไหน เกรงว่าเมื่อนางรู้แล้วจะร้องหาบิดามารดา”
“ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็รอดูเถอะ” เซียวเซียวพูดอย่างไม่ยอมแพ้
“ถ้านางสามารถยืนหยัดในการต่อสู้ได้ถึงครึ่งก้านธูป ข้าจะคุกเข่าลงคำนับนางสามครั้งแล้วเรียกนางว่ามารดา” ชายคนนั้นถูกเซียวเซียวยั่วยุ และพูดอย่างไม่พอใจว่า “ถ้านางไม่ไหวเจ้าก็จงคุกเข่าลงคำนับข้าสามครั้งและเรียกข้าว่าบิดา เป็นอย่างไร เจ้ากล้าหรือไม่”
“ใช่ เจ้ากล้าหรือไม่ ถ้าไม่กล้า อย่ามาทำตัวเป็นวีรบุรุษที่นี่” ในขณะเดียวกันนั้นผู้ที่ถอนตัว ก็พร้อมใจกันไม่ยอมให้ผู้อื่นมาดูถูก
“พี่เซียว อย่าหุนหันพลันแล่นไป” คนเหล่านั้นที่อยู่รอบข้างๆ เซียวเซียวกระซิบบอก
“ใช่ อย่าหุนหันพลันแล่น เพื่อว่าเมื่อเจ้าจะต้องเรียกข้าว่าบิดา ในใจของเจ้าคงรอไม่ไหวที่จะบีบคอยัยเด็กนั่น” ชายคนนั้นพูดอย่างเยาะเย้ย
ท่าทางของเขา ยั่วให้คนรอบข้างเซียวเซียวไม่พอใจ แน่นอน แม้ว่าพวกเขารู้ว่าเจียงหลีมีทักษะบางอย่าง แต่พวกเขาก็ไม่สามารถรับประกันได้ว่านางจะสามารถต่อสู้ได้ ขบวนรบเช่นนี้ลองเพียงแค่ครั้งเดียว ก็จะไม่คิดลองอีกเป็นครั้งที่สอง หากพวกเขาไม่เต็มใจที่จะสละโอกาสในการเข้าเป็นทหาร พวกเขาก็จะถอนตัวเช่นกัน
