คงเป็นเพราะว่าการแข่งเช่นนี้ ถ้าพึ่งกำลังของคนๆ เดียวก็จะชนะได้ยาก ดังนั้น เด็กพวกนี้ถึงได้คิดใช้วิธีนี้ ขอให้มีคนหนึ่งได้ที่หนึ่ง หลังจากนั้นรางวัลก็นำมาแบ่งกัน ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า เจ้าเด็กพวกนี้ ก็เฉลียวฉลาดเหมือนกัน
“แต่ทว่าของรางวัลการฝึกเหล่านี้ ข้าก็อยากได้เช่นกัน แล้วจะให้ทำเช่นไร” เจียงหลียิ้มอย่างยียวน
นางพูดจบ ท่าทางของเจ็ดคนนี้ก็แปรเปลี่ยนเป็นดุร้ายขึ้นมาในทันใด
ใบหน้าที่อ่อนเยาว์ โหงวเฮ้งยังไม่ได้เด่นชัดเต็มที่ แม้จะมีลักษณะที่ดุร้ายแต่สำหรับเจียงหลีแล้วไม่มีความน่ากลัวเลยสักนิด
“เจ้าคิดว่าเจ้าคนเดียว สามารถชนะพวกข้าได้เหรอ” พี่เซียวหัวโจก ชื่อของข้าคือเซียวเซียว เขาขยิบตาอย่างลับๆ หกคนที่เหลือ เริ่มค่อยๆ ล้อมไว้แล้วเพื่อให้เจียงหลียากที่จะหลบหนี
“ถึงแม้ว่าตอนนี้ข้าไม่ได้มีพลังอะไร แต่การต่อกรกับเด็กเช่นนี้ ยังถือว่าทำได้อยู่” เป็นประโยคที่เจียงหลีกระซิบออกมา
เซียวเซียวเห็นเพียงใบหน้าเล็กๆ ที่สดใสของเจียงหลี แสดงรอยยิ้มแปลกๆ
ทันใดนั้น สายตาของเขาพร่ามัว เงาของเจียงหลีก็ได้หายไป
ปัง!
ทันใดนั้นหน้าท้องก็ได้รับการโจมตีอย่างหนักทำให้เซียวเซียวลอยขึ้นไปจนคายกรดในกระเพาะออกมา เขากระแทกที่พื้นอย่างหนัก กระดูกในร่างกายถูกกระแทกจนเป็นเสี่ยงๆ เจ็บจนร้องปางตาย เขาคิดไม่ถึงว่าแรงของหญิงสาวจะมีมากเช่นนี้
มีเสียงต่อสู้ลอยมาข้างหูไม่หยุด
