ช่างน่าเสียดายที่…
เปิด! ไม่! ออก!
แกร็ก!
เจียงหลีเผลอกัดฟันจนแทบแหลก
อะไรคือการขึ้นเขาสมบัติแล้วไม่ได้สิ่งใดกลับมา นางได้สัมผัสแล้วอย่างแท้จริง
เมื่อก่อน นางคือราชินี หากอยากได้อะไรแล้ว แม้ว่าจะเป็นแหล่งฝึกวิชาก็ตาม เป็นเรื่องง่ายเพียงแค่กระดิกนิ้วชี้ไปก็จะมากองแทบเท้านาง แต่ว่าตอนนี้ ต้องการอะไรก็ไม่มีสักอย่าง
นับจากนี้สามเดือน นางยังต้องประลองกับชายไม่เอาไหนอย่างเย่ว์หนานซี
เจียงหลีถอนหายใจ
“นี่มันอะไรกันแน่ ทั้งๆ ที่พลังจิตถูกข้าดูดซับไปแล้ว แต่กลับยังหลงเหลือพลังที่ไม่ชัดเจน ไม่รู้ว่าดีหรือร้าย” นางพึมพำ
ก่อนหน้านี้ นางกับวิญญาณอีกดวงพุ่งเข้าใส่ร่างของเจ้าของเดิมพร้อมกัน แต่ทว่า เนื่องจากอีกฝ่ายอ่อนแอเกินไป จึงถูกนางใช้ประโยชน์โดยดูดกลืนวิญญาณทั้งสองเข้าไป จึงเป็นเหตุให้วิญญาณของนางแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก
ดูเหมือนว่า เจ้าของเดิมได้กลายเป็นควันลอยหายไปแล้ว แต่ผู้ที่พุ่งชนพร้อมกับนาง กลับหลงเหลืออะไรบางอย่างไว้ สิ่งที่ทำให้เจียงหลีประหลาดใจคือ ขณะที่นางดูดซับพลังวิญญาณจากอีกฝ่าย กลับสัมผัสไม่ได้ถึงความทรงจำ แต่ขณะที่นางปลุกเนตรญาณ กลุ่มแสงที่หลงเหลือ ราวกับได้รับการกระตุ้น มีสัญญาณการตื่น เมื่อครู่ที่นางสัมผัสได้ถึงเนตรญาณอย่างละเอียด มีสิ่งหนึ่งออกมาจากกลุ่มแสงนั้น ก็คือเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อ
และที่นางเจ็บปวดปางตายเมื่อครู่ ก็เป็นเพราะกลุ่มแสงเหล่านั้น
บัดซบ!
