เจียงหลีทนไม่ไหวจึงสบถด้วยเสียงทุ้มต่ำ
การมีอยู่ของกลุ่มแสง กล่าวง่ายๆ เป็นเหมือนกับภัยคุกคามที่อาจก่อให้เกิดอันตรายกับนางได้
“เสี่ยวหมีเจี้ยจื่อ เป็นอาณาบริเวณพิเศษของการฝึกฝน หลังจากที่เข้าร่วม ถ้าปฏิบัติภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว ก็จะได้รับรางวัลที่มีส่วนช่วยในการฝึกฝน แต่ถ้าเจ้าตัวเป็นผู้เลือกภารกิจเอง ความยากของมันก็จะเพิ่มขึ้น ก็จะสามารถเลือกรางวัลที่เท่ากับความยากได้อย่างอิสระ” เจียงหลีพึมพำ
ของอย่างนี้ เป็นไปไม่ได้ที่เจียงหลีจะไม่หวั่นไหว
แต่ปัญหาก็คือ เมื่อนางรู้เกี่ยวกับเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อแล้ว และตื่นเต้นอยากเข้าร่วมด้วย กลับพบว่า นางเข้าร่วมไม่ได้อยู่ดี
เจียงหลีพูดอะไรไม่ออก
หลังจากที่สงบลง ระหว่างคิ้วของเจียงหลีแสดงสีหน้าครุ่นคิด “เสี่ยวหมีเจี้ยจื่อ ไม่ได้เป็นเหมือนสิ่งที่คนทั่วไปมี ตอนนี้ข้าเปิดไม่ออก เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะพลังไม่พอ แค่สิทธิ์ในการเข้าประตูยังไม่มี เจ้าสิ่งนี้ มันอยู่กับกลุ่มแสงเหล่านั้น ตกลงเจ้าคนที่เข้ามาพร้อมกับข้า คือใครกัน” เป็นสิ่งที่อธิบายไม่ได้ การเผยตัวของเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อ ทำให้เจียงหลีประหลาดใจถึงตัวตนของ ‘อีกคนหนึ่ง’
แต่ว่า ทั้งหมดนี้ก็ไม่ได้รับการอธิบายในระหว่างนี้
ไตร่ตรองได้ครู่หนึ่ง เจียงหลีไม่อยากคิดต่อไปอีกแล้ว ความเจ็บปวดปางตายในครั้งก่อน ทำให้นางเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อทั้งตัว หลังจากอาบน้ำเสร็จ นางถึงจะเอนกายนอนพักผ่อน
