หนึ่งในนั้นคือกลิ่นธูปอ่อนๆ และยังปะปนกับกลิ่นหอมที่ยากจะแยกออก ไม่รู้ว่าใช้เครื่องหอมเครื่องเทศอะไร แต่กลิ่นนี้ช่างเป็นกลิ่นที่มีความพิเศษ ทำให้ผู้ที่ได้กลิ่นยากที่จะลืม! เจียงหลีคิดในใจ
“เจียงหลีเจ้ารู้หรือไม่ว่าอะไรเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในโลกนี้” เมื่อภายนอกมีเงาคนเกิดขึ้น ลู่เจี้ยกล่าวกับเจียงหลี
เจียงหลีชะงัก นางคิดไตร่ตรองชั่วขณะ สิ่งที่นางกำลังคิดไม่ใช่คำตอบของคำถาม แต่เป็นสิ่งที่ชายคนนี้ตั้งใจพูดมากกว่า
ดูเหมือนว่าฝ่ายชายก็ไม่ได้ต้องการคำตอบจากนาง หลังจากที่พูดคำนี้เสร็จก็มองไปที่เงาคน
“คุณหนู ผู้ที่มาท่านแรกคือเย่ว์ชิงหลิว เป็นนายใหญ่ของตระกูลเย่ว์ บุคคลที่อยู่ฝั่งซ้ายและขวาคือ ผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งและลำดับที่สองเย่ว์คงกับเย่ว์เซิง พวกเขาล้วนเป็นผู้ฝึกฝนจนถึงหลิงเจี้ยงระดับเก้าทั้งคู่ ส่วนเย่ว์ชิงเป็นหลิงเจี้ยงระดับเจ็ด”
เจียงหลีหันกลับมา มองไปคิดไปหันไปทางผู้อารักขา ผู้อารักขายิ้มให้พร้อมกับก้มหัวลง
คุณหนูอย่างนั้นหรือ
นางกลายเป็นคุณหนูตั้งแต่เมื่อไหร่กัน นางไม่ใช่แค่ทาสรับใช้หรอกหรือ
น่าแปลก ช่างน่าแปลกเสียจริง
