เจียงหลีมองเห็นผู้อารักขาตระกูลลู่คนหนึ่ง ยืนอยู่ข้างๆ นาง และในมือของเขาถือก้อนหินสีดำอยู่
“นายท่าน หินวิญญาณขอรับ”
นี่น่ะหรือหินวิญญาณ เอามาใช้ทำอะไรกัน เจียงหลีจ้องมองหินสีดำก้อนนั้นอย่างสงสัย
“เจียงหลี” ลู่เจี้ยก็ส่งเสียงเรียก
เจียงหลีละสายตาจากก้อนหินมองมาที่เขา
“รับหินวิญญาณไป ดูดซับพลังข้างในแล้วปลดปล่อยพลังของเจ้าออกมา” ครั้งนี้ลู่เจี้ยส่งเสียงออกมา ดูจริงจังมากกว่าเดิม
ผู้อารักขาที่ส่งหินวิญญาณมาให้ มองมาที่เจียงหลีอย่างประหลาดใจ เห็นได้ชัดว่าเขาคิดไม่ถึงว่าเจ้านายน้อยให้เขานำหินวิญญาณมา ก็เพื่อเบิกเนตรญาณของทาสหญิงนี้
ทาสหญิงคนหนึ่ง จะมีพลังตื่นรู้จริงหรือ หากนางเกิดมีขึ้นมา ก็สามารถเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตได้เลย!
เขาทำใจให้สงบ นำก้อนหินในมือยื่นให้กับเจียงหลี พร้อมบอกนางว่าต้องดูดซับหินวิญญาณอย่างไร
เจียงหลีรับก้อนหินที่หนักและเย็นนั้นมา ขณะที่นางเรียนรู้วิธีการใช้หินวิญญาณ นางมีความฉงนใจเล็กน้อย ภายในความทรงจำของเจ้าของเดิม ประสบการณ์ในช่วงวัยเด็กช่างเลือนรางนัก
สำหรับเจียงหลีแล้ว ครั้งนั้น ถึงจะนับเป็นการตื่นรู้ที่แท้จริงครั้งแรก
เจียงหลีนั่งขัดสมาธิ นำหินวิญญาณวางไว้ที่มือทั้งสองข้าง หลับตาลง ทำตามวิธีที่ผู้อารักขาบอกกับนาง เพื่อดูดซับพลังงานของหินวิญญาณ
มีพลังหนึ่งที่มองไม่เห็นแต่คุ้นชินนักซึมเข้ามาภายในร่างกายของนาง หลั่งไหลไปทั่วร่างอย่างช้า ๆ
