เป็นอีกครั้งที่ผู้คนเมืองซูหนาน ตระหนักลึกซึ้งแล้วถึงอำนาจการคุ้มครองบริวารของตระกูลลู่
เย่ว์ชิงหลิวโดนตอกกลับจนหน้าเขียวช้ำ ริมฝีปากทั้งสองสั่นเทา ความรู้สึกเหน็บหนาวแผ่ซ่านทั่วสรรพางค์กาย คนในตระกูลเย่ว์คนอื่นก็ไม่กล้าส่งเสียงอะไร แต่ละคนมุดหัวก้มหน้าไปถึงใต้อก แม้แต่จะหายใจแรงๆ ก็ยังไม่กล้า
อารักขาตระกูลลู่ส่งเสียง เหอะ ออกมาอย่างไม่พอใจ กวาดตามองผู้คนตระกูลเย่ว์ด้วยสายตาดูแคลน แล้วนำอารักขาคนอื่นของตระกูลลู่ออกไป “กลับจวน”
เมื่อเห็นผู้คนตระกูลลู่จากไป เย่ว์ชิงหลิวที่ยังคงยืนอยู่ที่เดิม ความรู้สึกโกรธพุ่งไปรวมที่นัยน์ตา ตระกูลลู่ นังเจียงหลี
…
ในที่สุดละครแห่งความบันเทิงนี้ก็จบลง ตระกูลเย่ว์กลายเป็นตัวตลกของเมืองซูหนาน
มิใช่ด้วยเหตุผลอื่นใด แต่เป็นเพราะบุตรที่เป็นหน้าตาของตระกูลเย่ว์ถูกทาสหญิงของตระกูลลู่ทิ้งเสียแล้ว
เป้าหมายหลักของเจียงหลีก็คือการได้เหยียบย่ำศักดิ์ศรีของตระกูลเย่ว์ พร้อมกับถือโอกาสคลี่คลายปัญหาเรื่องการหมั้นเฮงซวยนี่ แต่เรื่องที่บ่มตัวหลังจากนั้น ก็ส่งผลให้เกิดเรื่องต่างๆ ตามมามากมาย ล้วนแต่เป็นสิ่งที่อยู่เหนือความคาดหมายของนาง
อาทิเช่น แม่ลูกแซ่เหอที่ดูแลนาง ‘อย่างดี’ หรือก็คืออาสะใภ้และลูกพี่ลูกน้องของนางถูกขับไสไล่ส่งออกจากตระกูลเย่ว์
