ผู้คนต่างฮือฮา
คนเกือบทั้งหมดบนถนนใหญ่อันคึกคัก และเส้นตรอกซอกซอยหลายสายของเมืองซูหนาน ล้วนแสดงสีหน้าแบบเดียวกัน
ล้วนตกตะลึง
พวกเขาได้ยินอะไรเข้า ประสาทหูต้องผิดปกติแล้วแน่ๆ
ราวกับจะพิสูจน์ว่าหูของพวกเขาไม่ได้ผิดปกติอย่างไรอย่างนั้น เสียงตีฆ้องรัวกลองนั่นดังสนั่นหวั่นไหวอย่างไม่ขาดสายอยู่ทั่วเมืองซูหนาน
“…วันนี้เจียงหลีข้ารับใช้ของตระกูลลู่จะขอถอนหมั้นกับคุณชายเย่ว์หนานซีแห่งตระกูลเย่ว์ ต่อจากนี้ไปทั้งสองไม่มีความสัมพันธ์ใดเกี่ยวข้องกันอีก จึงขอส่งหนังสือถอนหมั้นนี้ถึงตระกูลเย่ว์ หวังว่าเย่ว์หนานซีแห่งตระกูลเย่ว์จะเคารพด้วยเกียรติและศักดิ์ศรี และไม่มารบเร้าอีกต่อไป!”
คำประกาศนี้ ไม่มีถ้อยคำสบประมาทแม้แต่น้อย เป็นเพียงการอธิบายเรื่องราว ทว่า ตระกูลลู่กลับส่งคนมาอย่างอึกทึกครึกโครมจนคนทั้งเมืองทราบกันหมด จะส่งหนังสือถอนหมั้นก็ส่งสิ ถึงขนาดต้องมาแห่ขบวนต่อหน้าผู้คน กลัวว่าคนอื่นจะไม่รู้เชียวหรือนี่
แน่นอน นี่ไม่ใช่สิ่งสำคัญ
สิ่งสำคัญคือ นี่มันเป็นประเด็นร้อนเลยนี่ หลังจากที่ตกตะลึง เสียงวิพากษ์วิจารณ์ก็ดังขึ้นตามมาราวกับคลื่นน้ำที่โถมซัดจนทำให้เมืองซูหนานจมลงทั้งเมือง
“อะไรนะ นายน้อยเย่ว์มีคู่หมั้นแล้ว และยังเป็นข้าทาสของตระกูลลู่อีก”
“ก่อนหน้านี้นายน้อยเย่ว์ยังรักใคร่หวานชื่นกับหญิงสาวสวยคนหนึ่งอยู่เลยมิใช่หรือ”
