แท้จริงแล้วนี่ไม่ใช่สิ่งที่ยากเย็นอะไร เพียงแต่นางในตอนนี้จำเป็นต้องพึ่งพาบารมีของลู่เจี้ย นางต้องทำให้ไว ต้องชิงส่งหนังสือขอถอนหมั้นตัดหน้าตระกูลเย่ว์ ไม่อย่างนั้นแล้ว ชื่อเสียงของเจ้าของร่างนี้จะต้องป่นปี้ไม่เหลือชิ้นดี การส่งหนังสือขอถอนหมั้นไม่เพียงแค่เป็นการแก้แค้นเย่ว์หนานซี ทั้งยังเป็นการปลดปล่อยเจ้าของร่างเดิมให้หลุดพ้น
หลังจากที่ลู่เจี้ยได้ยินสิ่งที่นางร้องขอ แววตาของเขาวูบไหวอยู่ครู่หนึ่ง พลันหัวเราะออกมาเสียงดัง “นี่เจ้ากำลังจะตบหน้าตระกูลเย่ว์ให้คนทั้งเมืองซูหนานเห็น”
เจียงหลียกมุมปากวาดขึ้นเป็นรอยยิ้มบางๆ นัยน์ตากลับยังคงเย็นชาดุจน้ำแข็ง “ข้าต้องการเหยียบย่ำคนตระกูลเย่ว์ เอาให้พวกมันหมดทางพลิกคืน!”
“ได้!” ลู่เจี้ยตอบรับด้วยเสียงอันดัง และหันไปสั่งการข้ารับใช้หญิง “ไปนำกระดาษและพู่กันมา”
…
เย่ว์หนานซีที่หมดสติถูกนางเหอซื่อและเจียงอวี๋พยุงกลับจวนตระกูลเย่ว์ ภายในจิตใจของนางทั้งสองเคียดแค้นเจียงหลีเข้ากระดูกดำ แต่คิดไม่ถึงว่าในตอนที่พวกนางเพิ่งจากมา เจียงหลีก็วางแผนขั้นต่อไปเอาไว้เรียบร้อยแล้ว
“ท่านแม่ สิ่งที่เจียงหลีทำลงไปในวันนี้ชักจะมากเกินไปแล้ว นางกล้าทำร้ายพี่หนานซี” เจียงอวี๋เช็ดคราบเลือดที่มุมปากของเย่ว์หนานซีด้วยดวงความสงสารและเจ็บช้ำน้ำใจ นัยน์ตาอัดแน่นไปด้วยความแค้น
