ายกระบี่หยกมาช้านานแล้ว
‘หอเชิญรับ… สำคัญอย่างยิ่ง!’
ที่แห่งนี้ หาใช่เพียงสถานที่ตรวจสอบรากฐานไม่ หากแต่เป็นสถานที่กำหนดการสืบทอดโดยตรง ยิ่งแสดงตนได้ดีเท่าใด เคล็ดวิชาที่ได้รับย่อมสูงส่งขึ้นเท่านั้น!
‘สมกับเป็นนิกายกระบี่หยก สมดุลคู่คี่กับนิกายศักดิ์สิทธิ์โดยแท้…’
ในนิกายศักดิ์สิทธิ์ หากปรารถนาเคล็ดวิชาล้ำลึก ต้องแลกด้วยแต้มคุณูปการ กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ ต้องยอมเป็นวัวเป็นม้าให้ผู้อื่น รับใช้หรือพลิกชะตา กลับเป็นผู้มีคุณค่าให้ได้
นิกายกระบี่หยก ก็หาได้ต่างไปเท่าใดนัก
หอเชิญรับตัดสินเพียงจากรากฐานและชาติกำเนิด ข้อดีคือไม่ต้องเป็นวัวเป็นม้าให้ผู้ใด ข้อเสียคือ หากรากฐานไม่ถึง ที่ทางในชีวิตนี้ก็ถูกตัดสินไว้แล้ว คิดจะพลิกฟ้ากลับชะตา… ก็อย่าได้หวังเลย
กล่าวได้เพียงว่า ฝ่ายหนึ่งคือข้า ฝ่ายหนึ่งคือกระบี่
ฟากใต้ฟากเหนือ ต่างมีจุดเด่นของตน ย่อมมิใช่ไร้เหตุผล
หลังจากก้าวเข้าสู่หอเชิญรับ ลวี่หยางก็พบว่า ภายในยังมีเด็กหนุ่มสาวอีกหลายคน ล้วนมีรูปโฉมอ่อนวัยไม่ต่างจากจิตแยกของเขา เพียงแต่มองดูเลือนลางดั่งเงาภาพ
‘หอเชิญรับ… หาได้มีเพียงแห่งเดียว’
ในใจลวี่หยางพลันแจ่มกระจ่าง เด็กหนุ่มสาวเหล่านี้ เวลานี้สมควรกำลังอยู่ในหอเชิญรับแห่งอื่น และสิ่งที่เขาเห็นนั้น เป็นเพียงภาพที่ถูกถ่ายทอดมายังหอเชิญรับนี้เท่านั้น
ไม่ผิดนัก เด็กหนุ่มสาวบางคน ณ ยามนั้นก็หันมาสังเกตเห็นเขา
แต่ทุกคนก็เพียงปรายตามองลวี่หยางเพี
