“ท่านนี้คือเย่ว์หนานซี คุณชายเย่ว์เป็นหน้าเป็นตาของตระกูลเย่ว์ ได้ยินมาว่าพรสวรรค์ด้านการฝึกวิชาบู๊ไม่เป็นรองผู้ใด”
“แม่นางสองคนนั้นล่ะคือผู้ใดกัน ดูอายุอานามพวกนางแล้วน่าจะเป็นแม่ลูกกัน แล้วพวกนางมีความสัมพันธ์อันใดเกี่ยวข้องกับคุณชายเย่ว์หรือ”
“แล้วพวกเขาจะไปที่ใดกัน”
“ดูเหมือนว่าจะเป็น…จวนตระกูลลู่”
เสียงโต้แย้งดังบริเวณสองข้างทางล้วนเข้ามาถึงโสตประสาทการได้ยินของเย่ว์หนานซี เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ที่จริงแล้วเขาไม่อยากเดินมาทางนี้เสียด้วยซ้ำ ยิ่งไม่อยากเจอเจ้าเด็กคนนั้นที่ใครๆ ต่างชังน้ำหน้า
