เรื่องฝึกปราณพักไว้ก่อน เจียงหลีเริ่มทบทวนความทรงจำของเจ้าของร่าง คราวนี้ทบทวนอย่างละเอียดก็ไม่มีสิ่งผิดพลาดใดๆ เกิดขึ้น ตะกอนภายในใจเกี่ยวกับความลับเรื่องมารดาของนางยิ่งคิดก็ยิ่งน่าสงสัย ตอนท่านแม่กำลังจะตายให้นางตามหาเจียงเฮ่าพี่ชายให้พบ แต่ว่าเจียงเฮ่าอยู่ที่ไหนกันล่ะ
“ซั่งตู” เจียงหลีเอ่ยชื่อเมืองนี้ออกมา
ฮูหยินเจียงพูดถึงชื่อเมืองนี้ตอนกำลังบอกกับนาง พี่เจียงเฮ่าอยู่เมืองซั่งตูอย่างนั้นหรือ
ส่ายศีรษะไปมา เจียงหลีไม่มีความทรงจำที่แข็งแกร่งสมบูรณ์เกี่ยวกับการตายของท่านแม่ผู้นี้ ต้องรอจนกว่านางจะมีพลังแข็งแกร่งพอ หลังจากที่ปกป้องตัวเองได้แล้วค่อยว่ากัน
อย่าลืมสิ ตอนนี้เจียงเฮ่าเป็นนักโทษหนีคดี ส่วนนางเองก็กลับกลายมาเป็นทาสรับใช้…
สาเหตุของการตกไปเป็นทาสนั้นทำให้แววตาของเจียงหลีพลันแปรเปลี่ยนเป็นเยือกเย็นทันที และขณะนี้นางก็ไม่รู้ว่าหลังจากที่ถูกนายน้อยตระกูลลู่จับตัวมา มีหญิงสาวสองนางกำลังเร่งตามหาตัวนางอยู่ ข้างหลังพวกนางยังมีเด็กหนุ่มคนหนึ่งอายุราวสิบหกสิบเจ็ดตามมา เด็กหนุ่มผู้นั้นสง่างามราวกับหยกทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกดี ก็มีเพียงความเย่อหยิ่งที่ฉายชัดระหว่างคิ้วบางๆ นั้นทำให้เสียภาพลักษณ์ไปบ้าง
ร่างของเขาสวมอาภรณ์สีขาวล้วนที่จี้หยกแขวนถุงหอมและป้านหยก รัดเกล้าด้วยมงกุฎขนนกจึงเป็นที่สะดุดตาแก่ผู้พบเห็น
“ท่านนี้ใช่คุณชายเฉิงซีตระกูลเย่ว์หรือไม่”
