ขณะเดียวกัน นางเองก็แทบจะน้ำตาตกใน เดิมทีคิดว่าถ้ากลับไปที่โลกเดิม นางอยากกลับไปกวาดล้างกับมู่ชิงเกอ แต่ใครจะไปรู้ว่านางจะถูกทิ้งไว้ที่นี่ อีกทั้งร่างกายที่อ่อนแอนี้ ฟื้นขึ้นมาไม่ถึงวันก็ต้องเจอกับวิกฤตชีวิตอีก
เฮงซวย!
ต้องทรมานกันถึงขนาดนี้เชียวหรือ
นางมีศักดิ์เป็นถึงราชินีแห่งแคว้นกู่วูนอกจากศึกที่ต่อสู้กับมู่เทียนอินแล้ว ยังไม่เคยตกอยู่สถานะที่ตกต่ำเช่นนี้มาก่อน แล้วดูร่างตอนนี้สิ ทั้งเล็กและผอมแห้ง ไร้เสน่ห์สิ้นดี
เฮ้อ! คิดถึงตัวเองในเมื่อก่อนเสียจริงเจียงหลีคิดอย่างอาลัยตายอยาก
เฮ้อ!
เฮ้อออ!
ผู้อารักขาที่เฝ้าเจียงหลี เมื่อเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาของนาง ก็ขมวดคิ้วเข้าหากันยิ่งกว่าเดิม เขาไม่รู้ว่านางกำลังคิดอะไรอยู่ แต่เห็นนาง ประเดี๋ยวเศร้า ประเดี๋ยวลังเล ประเดี๋ยวก็โกรธแค้น ประเดี๋ยวก็ทำหน้าเหมือนคนท้องผูก จึงกำดาบในมือแน่นกว่าเดิมอย่างไม่รู้ตัว
ทาสคนนี้ท่าจะเป็นบ้า เดี๋ยวต้องระวังไว้ไม่ให้เข้าใกล้นายน้อยเด็ดขาดผู้อารักขานึกอยู่ในใจ
…
เจียงหลีรอนานจนนางคิดว่าที่จริงลู่เจี้ยเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว แต่อาจจะนอนกอดบ่าวคนสวยที่ไหนอยู่ คนงามขี้โรคก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง
เอ่อ…
