ถึงผู้ชายตระกูลเจียงหนีไม่พ้นการโดนประหาร ทว่าสตรีตระกูลเจียงกลับรอดพ้นจากเหตุการณ์ครั้งนี้ เพียงแค่โดนปลดออกจากสถานะทางราชาการและถูกลดเป็นสามัญชน
มารดาของนางได้นำพาสตรีตระกูลเจียงเดินทาวไปยังทิศใต้ เพื่อเข้าเมืองซูหนาน เพียงเพราะว่าตระกูลคู่หมั้นของ ’ร่างนี้’ อยู่ที่ซูหนาน
แต่ว่า……
“ไม่ทราบอย่างนั้นหรือ เจียงหลินเฟิงตายไปแล้ว แม่เจ้าก็เสียไปเมื่อเดือนที่แล้ว พี่เจ้าที่หนีรอดจากการถูกไล่จับ แม้กะทั่งตอนนี้ยังหาตัวไม่เจอ ส่วนเจ้าเป็นถึงบุตรสาวของข้าราชการชั้นสูง กลับกลายเป็นทาส ดูท่าทางแล้ว ตระกูลเจียงของพวกเจ้าซ่อนความลับไว้ไม่ใช่น้อย”
คำพูดของชายหนุ่มขัดจังหวะการคิดของเจียงหลี
นางซึมซับความทรงจำทั้งหมดของร่างนี้แล้ว แต่ยังไม่ทันได้เรียบเรียงอย่างละเอียด
คำพูดของชายหนุ่มทำให้สมองนางมีภาพซ้อนกันหลายอย่าง แต่หนึ่งในนั้นคือภาพของผู้หญิงแสนสวย ก่อนที่นางได้จากไป คล้ายกับนางได้พูดกับนางว่า นางต้องไปต่อให้ได้ เพื่อตามหาเจียงเฮ่า
ส่วนที่นางกลายเป็นทาสได้อย่างไร…ดวงตาของเจียงหลีหรี่ลง สายตาเย็นชาลง
เจียงหลีที่ยืนอยู่ในสระเปียกชื้นไปทั้งตัว เสื้อผ้าแนบติดกับร่าง เส้นผมที่โดนไอน้ำ ก็มีน้ำหยดลงมาอย่างต่อเนื่อง
ทันใดนั้น เจียงหลีเงยหน้าขึ้น ยิ้มให้กับผู้ที่อยู่หลังผ้าขาวบาง รอยยิ้มนั้นแฝงเสน่ห์ไม่เข้ากับนาง ณ ตอนนี้ “เจ้าอยากรู้เรื่องราวของตระกูลเจียงหรือ”
