ในอวกาศอันมืดมิดนี้เหลือเพียงนางและดวงไฟทางขวามือเท่านั้น
“ยอมให้ข้าดูดกลืนแต่โดยดีเถิด เจ้าไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว” เจียงหลียิ้มอย่างภาคภูมิ แล้วพุ่งตัวไปยังดวงไฟที่เหลืออยู่
……
เจียงหลีฟื้นขึ้น
ครานี้นางฟื้นขึ้นแล้วจริงๆ
หลังจากที่กลืนกินวิญญาณไปสองดวงติด เจียงหลีก็เรอออกมาอย่างไม่สงวนท่าทีนัก
“ที่นี่ที่ไหน” เจียงหลีพึมพำ เสียงของเด็กสาวอายุสิบสองสิบสามปีนี้ไม่ได้ทำให้นางตกใจ เพราะนางย่อยความทรงจำของดวงไฟสลัวทางซ้ายไปหมดแล้ว ส่วนดวงไฟทางขวามือนั้น…
สายตาของเจียงหลีจ้องไปยังคานของตัวบ้าน ดวงตามีความเยือกเย็นปรากฏขึ้น ดูเหมือนจะมีพลังปกป้องวิญญาณดวงนั้นไว้ แม้นางจะกลืนมันเข้าไปแล้ว แต่ความทรงจำของดวงไฟนั้นถูกปิดผนึกไว้ในส่วนลึกที่สุดทำให้นางไม่สามารถแตะต้องได้
“นี่เป็นอันตรายที่ซ่อนอยู่ เรารีบต้องหาทางแก้ ป้องกันไม่ให้มันฟื้นคืนมาได้” น้ำเสียงของเจียงหลีเผยให้เห็นความสง่างามที่ไม่สอดคล้องกับเด็กสาววัยสิบสองสิบสามปีมากนัก กระนั้น นางต้องวางเรื่องนี้ไว้ เจียงหลีต้องแก้ไขสถานการณ์ต่อหน้าของนางก่อน
หลังจากที่สลบไปในสนามประลอง ก็ถูกคนเอาตัวไปเลยหรือ หากเป็นเช่นนั้น ที่นี่คือที่ใด แล้วจุดประสงค์ของคนที่เอาตัวนางมาคืออะไรกันแน่