เด็กน้อย เกิดเหตุอะไรขึ้น เมื่อมองเห็นคนที่อยู่ตรงหน้าอย่างชัดเจน นางประหลาดใจไปครู่หนึ่ง
แต่เด็กที่ล้มลงข้างๆ นางกลับกัดฟันกรอดแล้วพุ่งมาหานาง หวังจะใช้กริชในมือแทงเข้าไปในร่างกายของนาง
“ใครคิดฆ่าข้า ข้าก็ขอฆ่ามันก่อน” ว่าแล้วสายตาของนางก็เย็นวาบขึ้นมาทันที
ในความคิดของนาง ไม่แบ่งแยกเด็กหรือผู้ใหญ่แล้ว และไม่มีความเมตตาหรือการออมมือเหลืออยู่อีก นางแย่งกริชจากมือของเด็กนั้น ในขณะที่เขาตกใจอยู่ นางปักกริชเข้าตรงทรวงอกของเขาอย่าหมดจดงดงาม
นางชักกริชออกแล้วยืนขึ้น มองสำรวจโดยรอบ
เสียงตะโกนโหวกเหวกเหล่านั้นทำให้นางปวดหัวนัก สมองเบลอจนสิ้น ยากที่จะครุ่นคิดสิ่งใดได้
ที่แห่งนี้คือที่ใด นางถามตัวเอง ภายในใจเต็มไปด้วยคำถามมากมาย แต่กลับไม่สามารถอธิบายอะไรได้
อ้ากก! มีคนพุ่งมาหานางอีกครั้ง ราวกับว่าจะต่อกรกับนางนั้นง่ายดายยิ่ง
นางยิ้มเยาะไร้เสียง และไม่ครุ่นคิดให้มากความ เพียงต่อสู้ด้วยสัญชาติญาณของนางเอง กริชเปื้อนเลือดในมือนางแทงทะลุร่างของผู้คนไม่ซ้ำหน้าอย่างต่อเนื่อง ท่าทางของนางมีชีวิตชีวาราวกับผีเสื้อที่โบยบิน ขณะที่โบยบินอย่างชอบใจก็สังหารอย่างไร้ความปรานี
“ฆ่านาง ฆ่านาง ฆ่าให้ตาย”
ในเมื่อพวกเจ้าอยากฆ่าข้าให้ตาย เช่นนั้นก็เตรียมใจถูกฆ่าไว้ได้เลย! นางพึมพำกับตัวเองในใจ และลงมืออย่างรวดเร็วอำมหิตยิ่งขึ้น
“นี่มันอะไรกัน”
“โอ้ คาดไม่ถึงว่าจะมีคนโต้กลับ”
