หลังจากที่เฉินเฉียงดูดซับพลังจากสัตว์ปีศาจเข้าไป เฉินเฉียงรู้เพียงว่าต่อให้เขาไม่ได้ดูดซับผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตที่ได้รับสมุนไพรหมุนเวียนโลหิตไป เพียงแค่พลังสายเลือดของเขาก็ไม่ได้มีผลต่อพิษนี้อยู่ดี
แต่อย่างน้อยๆที่เขามั่นใจก็คือมันเกี่ยวกับเลือดของเขาอย่างแน่นอน
นั่นก็เพราะเลือดของเขาเป็นพิษที่ร้ายแรงอย่างที่สุด
“ท่านผู้อาวุโสหยุนอ่าว ข้าขอพูดตามตรง เลือดของข้านั้นแตกต่างจากคนอื่นอย่างมาก มันเป็นพิษที่ร้ายแรงเหนือพิษใด”
“แต่เดิมข้าก็คิดเพียงว่าเป็นเพราะเลือดที่พิเศษของข้าที่ทำให้ข้าไม่ต้องกลัวพิษจากศพพิษ”
หยุนอ่าวที่ได้ยินก็รู้สึกยินดีจนแทบจะกระโดดโลดเต้น
“ใช่แล้ว ผอ.จ้ง ข้อสงสัยของข้าถูกต้องแล้ว มันเป็นไปได้อย่างมากหากว่าพวกเราจะใช้พิษต้านพิษ”
หลังจากพูดจบ หยุนอ่าวก็รีบพูดต่อ “แต่ว่านะ ท่านผอ.จ้ง ถึงแม้เลือดของท่านจะมีผลในการขจัดพิษจากศพพิษได้ก็จริง แต่ในตอนนี้มีเมืองนับร้อยและผู้คนนับร้อยล้านที่ติดพิษนี่ พวกเราจะสามารถช่วยคนได้สักเท่าไหร่กันในเมื่อเลือดของท่านก็มีจำนวนที่จำกัดแบบนี้”
