“ไม่ว่าจะเป็นกระบวนการนำเลือดของข้าไปหรือว่าจะเป็นกระบวนการทำยาแก้พิษ ท่านก็ต้องระวังอย่างที่สุด”
“ไม่อย่างนั้นล่ะก็ ต่อให้เง็กเซียนฮ่องเต้ลงมาโปรดก็ยังไม่อาจช่วยคนคนนั้นได้”
หยุนอ่าวได้นิ่งกึกพร้อมเหงื่อที่ไหลรินในทันทีที่ได้รับฟัง หลังจากนั้นเขาเปลี่ยนจากกระบี่เป็นมีดเล็กๆ แล้วเฉือนปลายนิ้วของเฉินเฉียงไปแล้วรองเลือดของเฉินเฉียงในทันที
“ท่านผอ. อย่าได้เป็นกังวล หากพวกเราสร้างยาแก้พิษตั้งต้นได้ ข้าเชื่อว่าพวกเราจะสามารถสร้างยาแก้พิษจากยาแก้พิษตั้งต้นนี้ต่อได้อย่างรวดเร็ว”
เฉินเฉียงเมื่อได้ยินก็รู้สึกโล่งใจไปเปลาะหนึ่ง
ถึงแม้ว่าเขาไม่ได้กลัวที่จะเสียเลือดมาก แต่หากเขาต้องเสียเลือดอย่างต่อเนื่องล่ะก็ นั่นย่อมไม่เป็นผลดี
ที่สำคัญกว่านั้นก็คือ ในตอนนี้ เฉินเฉียงต้องการเพิ่มระดับบ่มเพาะของตนให้เร็วที่สุด เขาย่อมไม่ยากเสียเวลาไปกับเรื่องอื่นมากนัก
หยุนอ่าวได้นำเลือดของเฉินเฉียงเข้าไปยังห้องปรุงยา พร้อมกับเรียกศิษย์แผนกปรุงยาทุกคนให้เข้ามาหา แล้วแจกแจงงานในทันที
