ฮั่นจุยที่กำลังเดินไปมาก้มหน้าก้มตาในตอนนี้ยังไม่พูดอะไรออกมาสักคำ อย่างมากก็เงยหน้าขึ้นมามองไปยังร่างของราชาจักรพรรดิทั้งสามเพียงเท่านั้น
หลังจากผ่านไปสักพัก ฮั่นจุยก็ได้ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา
“ฮ่าฮ่าฮ่า ข้าเข้าใจแล้ว”
“ในที่สุดข้าก็เข้าใจแล้ว”
“การลอบโจมตีของผู้คุมหอหวังในครั้งนี้ทำให้ข้าคลายความสงสัยในใจได้สักที ต้องขอบคุณมันมากจริงๆ”
เหล่าผู้อาวุโสของวิหารศักดิ์สิทธิ์ที่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ต่างก็มองหน้ากันในทันที เพราะดูเหมือนในตอนนี้จ้าววิหารของพวกเขาจะกลายเป็นบ้าไปยังไงอย่างงั้น
ด้วยการที่ตอนนี้ฮั่นจุยสูญเสียพลังจิตไปอย่างมาก จะเห็นได้จากการเดินอย่างซัดเซของเขา
แต่กระนั้น ฮั่นจุยก็ยังกระโดดโลดเต้นประดุจดั่งได้พบเจอสมบัติที่ล้ำค่าที่สุดในโลก
จ้าววิหารของพวกเขาบ้าไปแล้วอย่างนั้นรึ
ไม่น่านะ
และนี่ทำให้ผู้อาวุโสคนหนึ่งได้เดินเข้าไปและพูดออกมาเบาๆ “ท่านจ้าววิหาร ท่านเข้าใจอะไรเพิ่มงั้นรึ”
ถึงแม้ฮั่นจุยจะอยู่ในตำแหน่งจ้าววิหารศักดิ์สิทธิ์ที่บอกได้ว่าเป็นหมายเลขหนึ่งของโลกปีศาจก็ตาม
แต่กับคนที่รอบคอบเช่นเขาย่อมไม่เปิดเผยสิ่งใดให้ใครได้รับรู้โดยง่าย
