ไม่เพียงเท่านั้น ฮั่นจุยยังตั้งฝ่ามือมาที่เขาอีก
-เป็นไปได้ยังไงกัน-
-ไอ้เวรนี่เห็นข้าได้ยังไงกัน-
เฉินเฉียงสะดุ้งเฮือกเล็กน้อย
หลังจากไม่ได้พบเจอมาหลายปี เขาไม่นึกเลยจริงๆว่าฮั่นจุยจะแกร่งขึ้นเหนือกว่าที่เขาจะคาดคิด
แต่ในตอนนี้ เฉินเฉียงได้อยู่ในระดับบ่มเพาะราชาจอมพลขั้นต้นแล้ว ต่อให้ฮั่นจุยจะไม่ใช่เพียงราชาจอมพลขั้นกลางอีกต่อไป แต่มีหรือที่เฉินเฉียงจะยอมโดนการโจมตีนี้โดยไม่ตอบโต้
เฉินเฉียงได้ใช้คุณลักษณะพิเศษของขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ขั้นกลาง เขาปรับสภาพขอบเขตเจตจำนงให้ตกอยู่ในสภาพที่อยู่ในสถานะที่ราวกับเป็นเพียงจิตวิญญาณ พร้อมปรับสภาพร่างกายให้กลมกลืนไปกับขอบเขตเจตจำนงของเขา ปล่อยให้พลังฝ่ามือทีทรงพลังของฮั่นจุยทะลุผ่านไปโดยไม่รับผลอะไร
นี่คือพลังของขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ขั้นกลาง
หากว่าเฉินเฉียงไม่ได้ใช้ทักษะหลบหนีแสง ยามที่คนอื่นเห็นก็คงคิดว่าเขานั้นเป็นเพียงภาพลวงตา
ทั้งๆที่ในความเป็นจริงแล้วนั่นเป็นเพราะขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของเขาที่ทำให้พลังฝ่ามือของฮั่นจุยไร้ผลไปก็ตาม
