แต่ท่าทางพร้อมรอยยิ้มนี้เปรียบได้ดั่งฝันร้ายของผู้คุมหอหวังจนทำให้เขาหวาดกลัวอย่างที่สุด
อย่างไรก็ตาม เป็นตอนนี้ที่ผู้คุมหอหวังเริ่มรู้สึกได้ว่า บรรยากาศรอบตัวของเขาหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆ
จากก่อนหน้านี้ที่เขายังพยายามตะเกียกตะกายแขนซ้ายไปบนอากาศได้ แต่ในตอนนี้พวกมันกลับขยับได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น แม้แต่นิ้วของเขาก็ยังไม่อาจกระดิกไปได้อีก
เฉินเฉียงในตอนนี้ได้ใช้พลังควบคุมจากโลกใบเล็กของเขา พร้อมกับกระแสจิตของเขาได้ยึดตรึงร่างของผู้คุมหอหวังไม่ให้กระดิกกระเดี้ยอะไรได้อีก
ช่างอ่อนแอนัก
พลังการต่อสู้ของผู้บ่มเพาะในระดับราชาเหนือราชาขั้นกลางยังไม่อาจเทียบได้กับพลังของผู้บ่มเพาะทั่วไปที่อยู่ในระดับราชาจอมพลขั้นต้นแต่อย่างใด
ภายใต้การควบคุมของเฉินเฉียง เขานั้นสามารถจัดการผู้คุมหอหวัง ผู้ซึ่งเป็นถึงหนึ่งในสี่เสาหลักของวิหารศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างง่ายดาย
“บอกข้ามาว่าไอ้ฮั่นจุยนั่นมันไปเป็นจ้าววิหารของพวกแกได้ยังไง”
เฉินเฉียงคำรามลั่นออกมาอย่างทรงพลัง
