บทที่ 350 เสี่ยงทายตรวจชะตา วินิจชะตารักษาบัญญัติ
แคว้นเจียงหนาน… คฤหาสน์ซ่อนกระบี่
ร่างเซียนวิญญาณของลวี่หยางยังคงเร้นกายอยู่ภายในกระบี่ศิลาข้างหน้าเขาคือหน้าคัมภีร์ร้อยชาติ และกระบอกเซียมซีทำจากไม้ไผ่หนึ่งกระบอก
“ขอให้เป็นโชคดี… ข้าต้องการโชคดี!”
สายตาลวี่หยางเบิกกว้างมองแน่วแน่ เห็นกระบอกเซียมซีที่วางบนคัมภีร์ร้อยชาติสั่นไหวเล็กน้อยแล้วพลันไม้เซียมซีสามใบก็ร่วงหล่นออกมา แผ่แสงเรืองรองระยิบระยับ
ลวี่หยางเพ่งตามองทันที ใบหน้าก็พลันปรากฏรอยยินดีขึ้นมา
เหตุการณ์: ขั้นตอนสุดท้ายของการบำเพ็ญเพียร《คัมภีร์ตอบสนองวิญญาณทงเสวียน》
โชคดี: แม้ท่านปัญญาไม่เลิศนัก แต่วันนี้จิตใจแจ่มใส ด่านสุดท้ายท่านก็ข้ามผ่านได้โดยง่าย
โชคปลาย: ด้วยปัญญาที่ไม่ถึง ท่านจึงติดอยู่ที่ด่านท้ายเนิ่นนาน แต่สุดท้ายก็อาศัยความเพียรฝ่าออกมาได้
เคราะห์น้อย: ท่านพรสวรรค์ไม่พอเพียง มิอาจฝึกสำเร็จ
“ออกโชคดีแล้ว!”
ลวี่หยางไม่กล่าวคำใดให้เสียเวลา รีบคว้าเซียมซีใบโชคดีขึ้นทันทีอีกสองใบพลันสลาย ส่วนใบที่เลือกนั้นกลับซึมเข้าสู่ร่างเขาโดยไม่ทิ้งร่องรอย
หลังจากทดลองมานับหลายเดือน เขาก็ได้ควบคุมพลังเสี่ยงทายตรวจชะตานี้ได้โดยสมบูรณ์แล้ว
‘ข้อแรก พลังนี้มิใช่สิ่งที่ใช้ได้ตามใจ ทุกครั้งที่ใช้งาน ต้องสะสมบุญวาสนาไว้ก่อนล่วงหน้าเมื่อบุญวาสนาเพียงพอ จึงจะเปิดใช้งานเสี่ยงทายได้หนึ่งครั้ง’
‘และยิ่งสะสมมากเท่าไร โอกาสที่จะได้ผลลัพธ์ดี… ก็ย
