บทที่ 534 กบฏ
คนเฉกเช่นผู้คุมหอหวังนี้ เปรียบได้ดั่งกบฏของคนบนโลกปีศาจ
เพื่อให้อยู่รอด เพื่อให้อยู่ดีกินดี ถึงกับละทิ้งความเป็นคนไปจนหมดสิ้น
ทั่วทั้งวิหารศักดิ์สิทธิ์ที่ล้วนแล้วแต่เป็นผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิต หากจะมีคนที่ไม่ได้อยู่บนเส้นทางการต่อสู้แต่ยังคงมีตัวตนอยู่ได้ก็คงจะเป็นเหล่าผู้ที่เดินบนเส้นทางยาอย่างคนของหอปรุงยา
อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริงแล้ว ไม่ว่าใครก็ตามที่อยู่ในวิหารศักดิ์สิทธิ์ ปลายทางชีวิตล้วนแล้วแต่ไม่รอดพ้นการเป็นหุ่นเชิดซากศพเพียงเท่านั้น
นี่จึงทำให้แม้แต่ผู้คุมหายาแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์ก็ยังต้องกลายเป็นตัวตนที่ชั่วช้า
เท่าที่ดูไปแล้ว แต่ให้มีใครบางคนภายในวิหารศักดิ์สิทธิ์ที่คิดจะแข็งขืนแนวทาง ก็ไม่ได้ต่างจากรนหาที่ตายกลายเป็นหุ่นเชิดซากศพ
นี่เรียกได้ว่าวิหารศักดิ์สิทธิ์นั้นได้เน่าเฟะลึกไปถึงแก่นรากแล้ว
เท่าที่ดูๆไปแล้ว ยามที่ผู้คุมหอหวังและผู้คุมหอกงพูดคุยกันถึงเรื่องศพที่แพร่พิษร้ายได้ ทั้งสองราวกับไม่ได้พูดคุยเรื่องสำคัญแต่อย่างใด
ต่อให้มันได้ล้างผลาญชีวิตไปอย่างนับไม่ถ้วนแล้วก็ตาม
