เฉินเฉียงรู้ดีว่าการพูดคุยกับคนเลือดเย็นนั้น ไม่ได้ต่างไปจากการสีซอให้ควายฟัง(เล่นลูทให้วัวฟัง)
นี่ทำให้ หลังจากเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ผอ.จ้งได้นิ่งคิดไปเล็กน้อย เขาก็ได้ก้มหัวนิดหน่อยแล้วพูดออกมา “ผู้คุมหอหวัง ศพพิษที่ท่านพัฒนาขึ้นมานี้ ท่านคงจะมียาแก้พิษอยู่บ้างแล้วสินะ”
“ท่านก็รู้ดีว่าพิษจากศพพิษเหล่านี้รุนแรงมาก หากท่านไม่ระวัง ข้าเกรงว่าแม้แต่เหล่าศิษย์แผนกปรุงยาที่ทำหน้าที่ลงมือรักษา พิษก็สามารถติดไปที่ศิษย์เหล่านั้นได้ด้วยเช่นกัน”
“ก่อนหน้านี้เองมีศิษย์สิบกว่าคนที่ติดพิษเหล่านี้ไปแล้ว และได้ตกตายไปโดยไม่อาจรักษาได้”
“ที่ข้ามาในวันนี้เองก็เป็นเพราะว่าหยุนอ่าว ผู้อาวุโสสูงแผนกปรุงยาจากสำนักข้าได้ขอร้อง หวังว่าจะให้ท่านผู้คุมหอหวังสร้างยาถอนพิษขึ้นมาสักหน่อยก็ยังดี ต่อให้มันมีไม่มากแต่ก็หวังไม่ให้ศิษย์แผนกปรุงยาต้องตกตายไปอย่างเปล่าประโยชน์”
อย่างไรก็ตาม เฉินเฉียงนึกไม่ถึงว่าเพียงแค่พูดออกไป ผู้คุมหอหวังกลับสะบัดมือราวจะขับไล่ แล้วพูดมาราวกับไม่ใช่เรื่องราวเกี่ยวกับเขา
