เขานึกภาพออกได้ในทันทีว่าจะไม่มีใครหลงเหลือรอดจากพิษจากศพนี้เลยสักคนเดียวหากมันได้แพร่กระจายออกไป
เฉินเฉียงค่อยๆหันหน้าไปมองผู้คุมหอหวังราวกับหุ่นยนต์แล้วพูดออกมา “พี่หวัง แผนการของท่านช่างเยี่ยมยอดนัก แต่กับเรื่องนี้ เราไม่ต้องไปขอความเห็นจากท่านจ้าววิหารก่อนงั้นรึ”
ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม โลกมนุษย์นั้นก็ยังเป็นบ้านของฮั่นจุย
ต่อให้มันผู้นั้นวิปลาศ แต่มันก็คงไม่ถึงขั้นเปลี่ยนบ้านเกิดให้กลายเป็นดินแดนแห่งความตาย…ล่ะมั้ง
“ฮี่ฮี่ฮี่ พี่จ้งก็คิดมากเกินไปแล้ว”
ผู้คุมหอกงได้หัวเราะแล้วพูดออกมา “ก่อนหน้านี้ท่านจ้าววิหารนั้นตอนที่ให้ภารกิจกับพวกเรามา ท่านได้บอกไว้ว่าให้พยายามล้างผลาญชีวิตไอ้พวกอีกฟากฝั่งเขตแดนให้หมดสิ้น ไม่ว่าจะต้องทำยังไงก็ตาม”
“ท่านยังบอกอีกว่า ต่อให้ไม่อาจยึดครอง แต่อย่างน้อยๆก็ต้องทำให้พวกมันสูญเสียอย่างมากที่สุด เพื่อไม่ให้พวกมันล่วงล้ำเข้ามาในโลกปีศาจของพวกเราได้”
“นี่จึงทำให้ต่อให้ท่านจ้าววิหารรู้เรื่องนี้ ท่านก็จะไปตำหนิติเตียนพวกเรา”
