“ยิ่งไปกว่านั้นคือ ในตอนนี้ ท่านจ้าววิหารกำลังเก็บตนบ่มเพาะเพื่อจะก้าวเข้าสู่ระดับจอมราชันย์ ท่านไม่ต้องการพบผู้ใดโดยไม่จะเป็น จะดีกว่าหากพวกเราไม่นำเรื่องนี้ไปรบกวนท่านให้วุ่นวายไป”
เพียงแค่ฟัง เฉินเฉียงก็รู้แล้วว่าคนบ้าตรงหน้าของเขาทั้งสองไม่มีทางเปลี่ยนใจอีกต่อไป นี่จึงทำให้เขาถามออกมา “ในเมื่อท่านทั้งสองตัดสินใจไว้แล้ว แล้วพวกท่านจะดำเนินการเมื่อไหร่รึ”
เมื่อได้ยินคำถามนี้ ผู้คุมหอหวังก็ได้ยิ้มกริ่มและพูดออกมา “พี่จ้ง ขอบอกตามตรงเลยว่าหากไม่ใช่เป็นเพราะท่านมาหาค่า ป่านนี้ข้าก็คงข้ามเขตแดนไปแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า”
“โอ้ เท่าที่ฟังนี่ดูเหมือนว่าท่านพี่หวังคงจะไปด้วยตัวเองเลยสินะ”
“แน่นอน” ผู้คุมหอหวังได้ยิ้มกริ่มพร้อมกับเอามือสัมผัสไปที่แหวนของตน “ในเมื่อค่านำศพพิษเหล่านั้นทั้งหมดมากับข้าแล้ว หากข้าไม่ไปเอง แล้วข้าจะทำการใหญ่สำเร็จได้เยี่ยงไรล่ะ”
เฉินเฉียงได้ก้มหัวลงไปมองยังแหวนของผู้คุมหวังพร้อมดวงตาที่เปล่งประกายแสงแหลมคม
-ข้าจะไม่ปล่อยให้มันผู้นี้ทำได้สำเร็จ-
-ไม่อย่างนั้นล่ะก็ ความเหนื่อยยากที่ข้าทำมาทั้งหมดมาจนถึงตอนนี้จะสูญเปล่า-
