นั่นก็เพราะไอ้โรคร้ายที่กำลังพูดถึงอยู่นี้เป็นวิหารศักดิ์สิทธิ์เป็นผู้ปล่อยออกมาเองกับมือ
หากไปถามหาความช่วยเหลือจากวิหารศักดิ์สิทธิ์ มันก็ไม่ต่างจากการไปหาเรื่องแต่อย่างใด
หากเขาเข้าใจไม่ผิด คนของวิหารศักดิ์สิทธิ์เป็นคนปล่อยเชื้อโรคนี้ออกมาโดยเริ่มจากเมืองที่มีการฉายภาพฉากเหตุการณ์ในเขาโรคาที่เคยหลุดรอดออกมาก่อนหน้านี้เป็นตัวตัดสิน พวกมันหวังให้คนทั่วไปที่ได้รับรู้ตกตายไปกับเรื่องนี้
“เจ้าได้ลองใช้ยาขจัดโรคแล้วหรือยัง”
เฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ของผอ.จ้งเอ่ยถามออกมาพลางตรวจสอบอาการคนไข้ตรงหน้า
หยุนอ่าวไม่รู้ว่าระดับการปรุงยาของเฉินเฉียงนั้นไม่ได้ต่ำต้อยไปกว่าใคร
แต่เดิม เขาไม่คิดว่าหยุนอ่าวจะต้องพบเจอปัญหาในการรักษา ไม่อย่างนั้นเขาก็คงจะอยู่ช่วยหยุนอ่าวในการหาวิธีรักษาไปแล้ว
อย่างไรก็ตาม เฉินเฉียงไม่คิดว่ากับโรคที่ไม่รู้จักนี้จะเกินมือหยุนอ่าวและศิษย์แผนกปรุงยาจากสำนักต่างๆ
อย่างน้อยๆ เขาก็ไม่คิดอย่างนั้นจนกระทั่งเขาได้เริ่มตรวจสอบอาการของคนไข้คนนี้
“ท่านผอ. อย่าได้ไปสัมผัสน้ำเหลืองและเลือดของคนป่วยเป็นอันขาด”
หยุนอ่าวได้ยื่นมือมาจับเพื่อห้ามปราม
