เฉินเฉียงพยักหน้ารับแล้วพูดออกมา “มันก็ได้อยู่ เพราะยังไงซะตอนนี้ยังมีผู้บ่มเพาะเหลือเป็นอีกเป็นล้านคนที่นั่น การแบ่งให้เจ้าไปบ้าง ข้าคิดว่ารองเจ้าวิหารคงไม่มีปัญหาแต่อย่างใด”
“เอาเป็นว่าหากเรื่องใกล้เสร็จเมื่อไหร่ ข้าจะรวบรวมคนเอาไว้ส่วนหนึ่ง แล้วพามาใกล้ๆที่นี่แล้วกัน เจ้าจะได้ไม่ต้องลำบากเสียการเสียงาน”
“แต่ตอนนี้ข้าต้องไปหอปรุงยาก่อนพอดีข้ามีธุระที่นั่น เจ้ามีอะไรก็ไปทำเถอะ”
เมื่อพูดจบ เฉินเฉียงก็ได้ปล่อยกระแสจิตของตนสำรวจพื้นที่โดยรอบในทันที
