บทที่ 529 ทุกข์ตรมและเลือกเดิน
เมื่อเม่ยหลังหลันได้ยิน เธอก็ทำได้เพียงเปิดทางเข้าโลกใบเล็กของตนแล้วพาเหล่าศิษย์และผู้อาวุโสจากสำนักเต๋าต่างๆนับแสนชีวิตที่เธอมีหน้าที่ดูแลออกมา
ก่อนหน้านี้พวกเขาเกือบทั้งหมดนั้นล้วนแล้วแต่ได้รับสมุนไพรหมุนเวียนโลหิตกันแล้ว นี่จึงทำให้พวกเขาไม่ได้ตกตายเพราะการถูกโจมตีอย่างกะทันหันจากหุ่นเชิดโลหิตของราชาสัตว์วิญญาณทั้งสี่ก่อนหน้า
อย่างไรก็ตาม ด้วยการที่พวกเขาถูกส่งเข้าไปในโลกใบเล็กของเม่ยหลัวหลันอย่างกะทันหัน ทำให้พวกเขายังสับสนจนไม่อาจทำอะไรได้จนกระทั่งมาถึงตอนนี้
ด้วยการที่ผู้บ่มเพาะบนโลกปีศาจไม่มีการปลูกฝังบ่มเพาะเมล็ดพันธุ์แห่งโลกจนกลายเป็นโลกใบเล็ก จึงเป็นธรรมดาที่พวกเขาเข้าไปในโลกใบเล็กเป็นครั้งแรกจะรู้สึกมหัศจรรย์พันลึกในสิ่งที่ได้พบเจอ
แถมก่อนที่พวกเขาจะทำความเข้าใจในโลกใบเล็กของเม่ยหลัวหลันได้อย่างกระจ่างชัด พวกเขาก็กลับมาอยู่ในโลกเดิมเรียบร้อยแล้วเสียอีก
“พี่สาวหลัวหลัน….นี่….พวกเราพึ่งจะไปที่ไหนมากัน”